ภาพวาดอีโรติกของ Klimt: เส้น แบบจําลอง และรูปลักษณ์
หลายพันแผ่นซึ่งมักวาดด้วยดินสอบนกระดาษญี่ปุ่นเผยให้เห็น Klimt ที่ตรงกว่าภาพวาดสีทองของเขา เส้นสังเกตท่าทางการละทิ้งความตึงเครียด - ในขณะที่ถามคําถามเกี่ยวกับวิธีที่เรามองไปที่แบบจําลอง
แนวทางบรรณาธิการ: บทความนี้วิเคราะห์ภาพเปลือยทางประวัติศาสตร์ที่เก็บรักษาโดยพิพิธภัณฑ์ มันแยกแยะการศึกษาทางกายวิภาคการวาดภาพเตรียมการและภาพที่เร้าอารมณ์อย่างชัดเจนโดยไม่ลดแบบจําลองให้เป็นแม่ลายที่เรียบง่าย
ใน Klimt ความเร้าอารมณ์เกิดขึ้นจากรายละเอียดน้อยกว่าจากการปรากฏตัว
ภาพวาดที่เร้าอารมณ์ของเขาแสดงให้เห็นผู้หญิงเปลือยเปลือยกายไม่ได้แต่งตัวนอนกอดหรือซึมซับในประสบการณ์ที่ใกล้ชิด พวกเขาแตกต่างจากสถาบันการศึกษาแบบดั้งเดิมเพราะร่างกายไม่ได้ปลอมตัวเป็นเทพธิดาหรือสัญลักษณ์เปรียบเทียบโบราณเสมอไป
Klimt ดึงมาจากนางแบบสด เขามองหาตําแหน่งท่าทางหรือส่วนโค้งของเสื้อผ้าที่มีเศรษฐกิจสุดขั้ว ภาพวาดบางภาพเตรียมภาพวาดเช่น ยา, งูน้ํา II, จูบ หรือ เจ้าสาว. คนอื่น ๆ ได้รับความเป็นอิสระและหมุนเวียนเป็นผลงานบนกระดาษ
อิสรภาพทางกราฟิกของพวกเขาเป็นจริงบริบทของพวกเขายังคงไม่สมมาตร ชายผู้มีชื่อเสียงสังเกตและรักษาภาพของแบบจําลองที่ไม่ระบุชื่อบ่อยครั้ง การดูแผ่นงานเหล่านี้ในวันนี้จึงต้องถือพลังของเส้นและคําถามของพลังแห่งการจ้องมองเข้าด้วยกัน
เปลือย เรียน และวาดอีโรติก: อย่าสับสนทุกอย่าง
แคตตาล็อกและพิพิธภัณฑ์ใช้คําเฉพาะ แผ่นเดียวกันสามารถอย่างไรก็ตามอยู่ในหลายประเภทขึ้นอยู่กับฟังก์ชั่นและการรับ
ร่างกายที่ไม่มีเสื้อผ้า
คําแรกอธิบายเรื่อง ภาพเปลือยอาจเป็นกายวิภาควิชาการสัญลักษณ์มารดาโศกนาฏกรรมหรือกาม ภาพเปลือยเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอที่จะกําหนดเจตนา
การวิจัยเพื่อเตรียมความพร้อม
Klimt ทวีคูณการทดสอบท่าทางโปรไฟล์มือและผ้าม่านก่อนที่จะทาสี แผ่นทดสอบความเป็นไปได้โดยไม่จําเป็นต้องแก้ไของค์ประกอบสุดท้าย
ภาพที่เต็มไปด้วยความปรารถนา
ท่าทางความใกล้ชิดกับร่างกาย autoeroticism หรือความสนใจในความใกล้ชิดทําให้แผ่นบางแผ่นมีมิติทางเพศอย่างชัดเจน หลังจากปี 1912 หลายชิ้นได้รับการออกแบบให้เป็นผลงานที่เป็นอิสระ
กระดาษยังคงเกือบจะว่างเปล่า แต่มีศพปรากฏอยู่
ภาพวาดของ Klimt ไม่ได้พยายามที่จะเติมเต็มแผ่นงานทั้งหมด รูปทรงไม่กี่อย่างก็เพียงพอแล้ว: ต้นคอไหล่สะโพกพับของผ้า ความว่างเปล่าไม่ใช่การขาดหายไปมันช่วยให้การจ้องมองเพื่อสร้างสิ่งที่ดินสอไม่ได้อธิบาย
ประมาณปี 1903 -1904 ศิลปินส่วนใหญ่ละทิ้งชอล์กสีดําและกระดาษห่อสีน้ําตาลสําหรับดินสอแข็งแหลมบนกระดาษญี่ปุ่นที่เบากว่าและมักจะมีขนาดใหญ่กว่า ร่องรอยกลายเป็นดีบางครั้งเกือบเป็นโลหะ ความแม่นยํากราฟิกนี้ตอบสนองต่อวัสดุที่แบนและมีค่าในภาพวาดของเขา
เส้นไม่สม่ําเสมออย่างไรก็ตาม เธออาจลังเลกลับมาหลายครั้งเสริมความแข็งแกร่งให้กับตัวเองรอบใบหน้าแล้วเบาลงที่แขนขา การเปลี่ยนแปลงความดันนี้บันทึกกายวิภาคที่สมบูรณ์น้อยกว่าเส้นทางของการจ้องมอง
กลไกกราฟิกสี่ประการ
ภาพเงาที่ไม่ต่อเนื่อง
เส้นหยุดและปล่อยให้กระดาษสมบูรณ์ร่างกาย เศรษฐกิจนี้ทําให้ตัวเลขมีความเบาเกือบไม่เป็นสาระสําคัญ
ท่าทางที่ต้องการหลายครั้ง
คลิมท์วาดแขนโปรไฟล์และความโน้มเอียงใหม่ การกลับใจทําให้มองเห็นได้ตลอดระยะเวลาที่จ้องมอง
ผ้ากลายเป็นการเคลื่อนไหว
การม้วนงอและพับเล็กน้อยบ่งบอกถึงชุดชั้นใน ชุดเดรส หรือผ้าห่ม ในขณะเดียวกันก็เน้นการมีอยู่ของร่างกาย
การตกแต่งหายไป
หากไม่มีการตกแต่งภายในโดยละเอียดหรืออุปกรณ์การเล่าเรื่อง ท่าทางจะกลายเป็นเหตุการณ์หลักของภาพ
แปดใบ แปดวิธีสังเกต
รูปภาพทั้งหมดจะแสดงโดยไม่ต้องครอบตัดเพื่อรักษาระดับของท่าทาง ขอบ และความสัมพันธ์ระหว่างรูปภาพกับกระดาษ
น้ําหนักที่ขาข้างเดียว
การแกว่งเล็กน้อยของสะโพกก็เพียงพอที่จะให้ความสมดุลกับร่างกาย รายละเอียดยังคงหายาก; ตําแหน่งคือทุกสิ่ง
พักผ่อนและกระชับ
รูปพับเป็นรูปแบบแนวตั้ง เส้นของขาและหลังประกอบขึ้นเป็นโครงสร้างที่กะทัดรัด
ร่างกายไร้แรงโน้มถ่วง
ตําแหน่งที่แยกได้เตรียมจักรวาลลอยตัวของ ยา. ร่างกายเป็นทั้งแบบจําลองจริงและเป็นองค์ประกอบของสัญลักษณ์เปรียบเทียบ
สองร่างรวมกันเป็นเครือข่ายสาย
ภาพวาดแนวนอนปฏิเสธลําดับชั้นที่ชัดเจนระหว่างตัวเลข อ้อมกอดอ่านเป็นรูปร่างเคลื่อนไหวเดียว
สู่การจูบ
คู่รักที่ยืนหยัดช่วยให้เข้าใจว่า Klimt เคลื่อนไหวจากการค้นหาทางร่างกายไปสู่มวลที่ห่อหุ้มของภาพสีทองได้อย่างไร
ความแปรปรวนและการอยู่ร่วมกัน
ทัศนคติสองครอบครองแผ่นเดียวกัน ภาพวาดทําหน้าที่เป็นสํารองของความเป็นไปได้มากกว่าเป็นฉากที่เสร็จสมบูรณ์
อีฟกับร่างที่นั่ง
แผ่นงานรวมการศึกษาเพื่อเตรียมการและการสังเกตอย่างอิสระ ร่างกายจะย้ายจากโครงการหนึ่งไปยังอีกโครงการหนึ่ง
ใบหน้าเป็นจังหวะ
โปรไฟล์ ผม และความเอียงของศีรษะช่วยเตรียมรูปผนังโดยยังคงรักษาความใกล้ชิดของภาพบุคคลที่สังเกตได้
ในเวิร์คช็อป: นางแบบ การรอ และการซ้อม
คําให้การอธิบายการประชุมเชิงปฏิบัติการที่นางแบบหลายคนสามารถรอพักผ่อนหรือเคลื่อนไหวได้ในขณะที่ Klimt ทํางาน เขาจับท่าทางเมื่อดึงดูดความสนใจของเขาโดยไม่กําหนดท่าทางวิชาการที่เข้มงวดเสมอไป
การประชุมเชิงปฏิบัติการประวัติศาสตร์ในปี พ.ศ.2460
พื้นที่นี้ถ่ายภาพโดย Moriz Nähr ชวนให้นึกถึงการอยู่ร่วมกันระหว่างภาพวาด ผ้า วัตถุ และงานบนกระดาษที่ยิ่งใหญ่
เวิร์กช็อปที่สร้างขึ้นใหม่ที่ Klimt Villa
การเยี่ยมชมในปัจจุบันช่วยให้เข้าใจขนาดของสถานที่ แต่การสร้างใหม่ไม่ได้ทําให้สามารถฟื้นฟูสภาพที่แต่ละโมเดลประสบได้
สังเกต
ท่าทางหรือการเคลื่อนไหวในแต่ละวันดึงดูดสายตาก่อนที่จะตัดสินใจโปรเจ็กต์ใดโปรเจ็กต์หนึ่งด้วยซ้ํา
ติดตาม
ดินสอเคลื่อนไปตามรูปทรงสองสามอย่างอย่างรวดเร็ว เสริมท่าทางและทิ้งพื้นที่ขนาดใหญ่ไว้ครบถ้วน
แตกต่างกันไป
ทัศนคติเดียวกันนี้สามารถถ่ายได้จากหลายมุม เช่น แขน ผ้าม่าน หรือความโน้มเอียงอื่นๆ
แปลงร่าง
บางครั้งการศึกษาก็ร่วมวาดภาพ แผ่นงานอื่นๆ ยังคงเป็นอิสระหรือได้รับเลือกให้ตีพิมพ์
อิสระแห่งท่า พลังของศิลปิน
ความเป็นธรรมชาติและการละทิ้งโมเดล Klimt มักได้รับการยกย่อง อย่างไรก็ตามคุณภาพนี้ไม่ควรลบโครงสร้างทางสังคมของเซสชั่น: ศิลปินเลือกวาดรักษาและป้าย; โมเดลไม่ค่อยมีชื่ออยู่ในแคตตาล็อก
สิ่งที่เส้นทําให้เป็นไปได้
หลีกเลี่ยงการสําเร็จการศึกษาและสามารถบันทึกท่าทางที่ไม่กล้าหาญ ร่างกายที่ไม่เหมาะ ความเหนื่อยล้า หรือช่วงเวลาแห่งการตกแต่งภายใน
สิ่งที่เก็บถาวรลบ
ประวัติของแบบจําลอง สภาพการทํางาน ตัวเลือก และการตีความเซสชันต่างๆ มักยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด
สิ่งที่ผู้ชมควรทํา
ต่อต้านการทําให้เข้าใจง่ายทั้งสอง: ประณามภาพเปลือยทั้งหมดว่าเป็นการแสวงหาผลประโยชน์ หรือเฉลิมฉลองแต่ละท่าโดยอัตโนมัติว่าเป็นการปลดปล่อย
ความเร้าอารมณ์ของ Klimt ไม่เพียงแต่ในร่างกายที่เป็นตัวแทนเท่านั้น แต่ยังพบได้ในวิธีที่เส้นเข้าใกล้ ยืนกราน ขัดจังหวะ และปล่อยให้การจ้องมองดําเนินต่อไป
เตรียมการศึกษาหรืองานอิสระ?
คําตอบจะเปลี่ยนขึ้นอยู่กับวันที่และภาพวาด ทั้งสองฟังก์ชั่นไม่เข้ากัน: แผ่นงานที่เกิดมาเพื่อเตรียมภาพวาดจากนั้นสามารถรับรู้ได้ว่าเป็นงานในสิทธิของตนเอง
| ชนิด | ฟังก์ชัน | ดัชนี | ตัวอย่าง |
|---|---|---|---|
| การศึกษาการติดตั้ง | ทดสอบท่าทางหรือการวางแนว | หลายรูปแบบ โครงร่างเป้าหมาย บริบทเล็กน้อย | ตัวเลขสําหรับ ยา |
| การศึกษาองค์ประกอบ | เตรียมความสัมพันธ์ระหว่างร่างหลายร่าง | กลุ่ม ทิศทาง มวลชนที่ซ้อนกัน | คู่รักที่เชื่อมโยงกับ จูบ |
| การศึกษาภาพเหมือน | ตรวจสอบการแต่งกาย โปรไฟล์ มือ หรือภาพเงา | ผ้าม่านและทัศนคติที่เชื่อมโยงกับคําสั่ง | ภาพเหมือนของสังคมเวียนนา |
| การวาดภาพแบบสแตนด์อโลน | สํารวจร่างกายด้วยตัวเอง | ภาพที่กระชับ การแสดงตนที่สมบูรณ์ ไม่มีตารางที่เกี่ยวข้อง | ภาพเปลือยตอนปลายหลังปี 1912 |
| เผยแพร่ภาพแล้ว | มาพร้อมกับข้อความและเผยแพร่ไปยังผู้ชมที่เลือก | การคัดเลือกและการสืบพันธุ์ในรูปแบบคอลลอตี | บทสนทนาของโสเภณี, 1907 |
การวาดภาพอีโรติกกลายเป็นศูนย์กลางได้อย่างไร
การฝึกอบรมทางวิชาการ
Klimt ปรมาจารย์การวาดภาพในกรอบการตกแต่งและนักประวัติศาสตร์ ตํานานวิทยาจึงสร้างความชอบธรรมให้กับภาพเปลือย
ภาพวาดร่างกายและคณาจารย์ที่แท้จริง
การศึกษาสําหรับ ปรัชญา, ยา และ กฎหมายกรณี ทําลายความขัดแย้งเรื่องเปลือยและเชื้อเพลิงในอุดมคติ
ดินสอแข็งและกระดาษญี่ปุ่น
ร่องรอยเริ่มประณีตมากขึ้น Klimt พัฒนาภาพวาดที่แม่นยํายิ่งขึ้นแบนและเย้ายวนมากขึ้นขนานกับยุคทอง
งูน้ําและความใกล้ชิดของผู้หญิง
การศึกษาหลายสิบชิ้นสํารวจร่างกายที่ยาวขึ้น คู่รักหญิง และออโตอีโรติก
บทสนทนาของโสเภณี
ภาพวาดสิบห้าภาพได้รับการทําซ้ําในฉบับหรูหราแปลโดย Franz Blei และเชื่อมโยงกับ Wiener Werkstätte
ความเป็นอิสระที่เพิ่มมากขึ้น
ภาพเปลือยที่เร้าอารมณ์ไม่ได้เป็นเพียงการศึกษาอีกต่อไป หลายแผ่นกลายเป็นภาพที่เป็นอิสระและเป็นที่ต้องการ
เจ้าสาวและการศึกษาล่าสุด
Klimt เตรียมภาพวาดขนาดใหญ่ที่ยังสร้างไม่เสร็จด้วยภาพวาดมากกว่า 140 ภาพ ผสมผสานเรื่องเพศ ความฝัน และเรื่องราวเชิงสัญลักษณ์
ตั้งแต่การวาดภาพอย่างใกล้ชิดไปจนถึงการวาดภาพตกแต่ง
ผลงานเหล่านี้แสดงให้เห็นว่างานวิจัยของร่างกายเปลี่ยนจากกระดาษไปสู่การวาดภาพ ไปสู่การตกแต่ง ตํานาน และงานทั้งหมดอย่างไร
การวาดภาพ เวิร์คช็อป และความทันสมัยของเวียนนา
ทําความเข้าใจกับภาพวาดอีโรติกของ Klimt
Gustav Klimt วาดภาพกี่ภาพ?
รู้จักภาพวาดมากกว่า 4,000 ภาพ เทียบกับภาพวาดประมาณ 200 ภาพ ส่วนใหญ่อุทิศให้กับร่างกายของผู้หญิง
ภาพเปลือยของเธอทั้งหมดเร้าอารมณ์หรือไม่?
ไม่ บางส่วนเป็นการศึกษาทางกายวิภาค การวิจัยเชิงท่าทาง การเตรียมการวาดภาพเปรียบเทียบ ภาพเหมือน หรืออนุสาวรีย์
คลิมท์ใช้เทคนิคอะไรบ้าง?
เขาใช้ชอล์กสีดําและกระดาษสีน้ําตาลโดยเฉพาะ จากนั้นจึงนิยมใช้ดินสอแข็งบนกระดาษญี่ปุ่นสีอ่อนราวปี พ.ศ.2446 - 2447
มีการระบุโมเดลของ Klimt หรือไม่?
หายาก. หอจดหมายเหตุระบุชื่อผู้หญิงบางคนรอบตัวเขาหรือนางแบบมืออาชีพ แต่ตัวเลขส่วนใหญ่บนกระดาษยังคงไม่เปิดเผยชื่อ
ภาพวาดเหล่านี้จัดแสดงในช่วงชีวิตของ Klimt หรือไม่?
ส่วนใหญ่ยังคงอยู่ในเวิร์กช็อปหรือหมุนเวียนไปยังมือสมัครเล่น อย่างไรก็ตาม สิบห้าแผ่นได้รับการตีพิมพ์ในปี 1907 ใน บทสนทนาของโสเภณี.
ทําไมภาพวาดเหล่านี้ถึงตกใจ?
พวกเขาแสดงร่างกายจริงและบางครั้งท่าทางที่ใกล้ชิดโดยไม่มีระยะห่างในการป้องกันของตํานาน ในเวียนนาอนุรักษ์นิยมความตรงไปตรงมานี้ถูกอธิบายว่าไม่ดีต่อสุขภาพหรือลามกอนาจาร
เอกอน ชีเลอ ต่างกันยังไง?
Schiele ใช้เส้นละเอียดของ Klimt แต่มักจะเน้นความตึงเครียดเชิงมุมด้านหน้าและความรู้สึกไม่สบาย Klimt พร้อมมากขึ้นสนับสนุนความต่อเนื่องการละทิ้งและการจัดรูปทรงของเหลว
ดูภาพวาดของ Klimt ได้ที่ไหน?
อัลเบอร์ตินา, พิพิธภัณฑ์ลีโอโปลด์, พิพิธภัณฑ์เวียนนาและคอลเลกชันนานาชาติหลายแห่งเก็บรักษาวงดนตรีที่สําคัญไว้ ผลงานบนกระดาษมีความไวต่อแสงและไม่ได้จัดแสดงเสมอไป
พิพิธภัณฑ์ แคตตาล็อก และภาพสาธารณะ
ภาพวาดและสิ่งพิมพ์ที่เร้าอารมณ์
เทคนิค แหล่งภาพ และ บทสนทนาของโสเภณี.
ฐานข้อมูลกุสตาฟ คลิมท์จุดเปลี่ยนระหว่างปี พ.ศ.2446-2447
การเปลี่ยนไปใช้ดินสอแข็ง กระดาษญี่ปุ่น และการศึกษาเรื่องราวจิตใจ
ฐานข้อมูลกุสตาฟ คลิมท์ปีสุดท้าย
ภาพวาด ข้อห้าม และการศึกษาอัตโนมัติสําหรับ เจ้าสาว.
พิพิธภัณฑ์ลีโอโปลด์บทสนทนาของโสเภณี
ฉบับปี 1907 ภาพวาดสิบห้าภาพและบริบทบรรณาธิการ
พิพิธภัณฑ์ลีโอโปลด์ศิลปะอีโรติกและศีลธรรมของเวียนนา
บริบททางสังคม การรับ และความเป็นอิสระของใบไม้ ประมาณปี พ.ศ.2448
อัลเบอร์ตินากุสตาฟ คลิมท์: ภาพวาด
พิพิธภัณฑ์นําเสนอการวาดภาพเป็นห้องปฏิบัติการของอีรอสและเส้น
วิกิมีเดียคอมมอนส์เครดิตผลงานบนกระดาษ
รูปภาพที่เป็นสาธารณสมบัติที่ใช้ในแกลเลอรี
0 ความคิดเห็น