นักบุญเจอโรมในทะเลทราย: การวิเคราะห์งานที่ยังไม่เสร็จ
ร่างกายที่มีปม, ปากเปิด, หินที่พร้อมจะตีหน้าอกและสิงโตยังคงวาดอยู่เกือบทั้งหมด: ความไม่สมบูรณ์ไม่ได้ลดทอนการทํางาน มันทําให้การตัดสินใจของเลโอนาร์โดมองเห็นได้ทีละชั้น
ทําไมภาพวาดถึงยังเขียนไม่เสร็จ?
เราไม่รู้ ไม่มีการระบุสัญญาผู้สนับสนุนหรือเอกสารการละทิ้งอย่างแน่ชัด วาติกันนํางานเข้าใกล้ ความรักของพวกโหราจารย์ และวันที่ประมาณปี ค.ศ.1481 -1482 ผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ กําลังพิจารณาที่จะเทคโอเวอร์ในภายหลัง
พื้นผิวแสดงแคมเปญการทํางานหลายอย่าง: บางส่วนมีรูปร่างโดยการเคลือบส่วนอื่น ๆ ยังคงเป็นสีน้ําตาลในการออกแบบและสิงโตเป็นมากกว่าภาพเงาเล็กน้อย ดังนั้นเราจึงต้องพูดถึงงานที่ถูกขัดจังหวะและทําซ้ําไม่ใช่ภาพร่างที่ขยายใหญ่ขึ้นอย่างง่าย
ร่างกายทอดยาวระหว่างแผ่นดินกับไม้กางเขน
Jérôme คุกเข่าในท่าที่ไม่มั่นคง กระดูกเชิงกรานหมุนลําตัวตรงขึ้นกาลคอและใบหน้าหมุนไปทางขวา แขนซ้ายของเขามาพร้อมกับเส้นทแยงมุมของร่างกายแขนขวาของเขาลงไปที่หินสํานึกผิด
การจ้องมองเคลื่อนไปทางไม้กางเขนที่แทบจะไม่ระบุไว้ในส่วนขวาบน รูปร่างร่างเล็ก ๆ นี้เพียงพอที่จะจัดระเบียบภาพรวมทั้งหมด: ร่างกายศีรษะและท่าทางมาบรรจบกันในขณะที่สิงโตครอบครองเบื้องหน้าเหมือนมวลแนวนอน
ความว่างเปล่ารอบ ๆ Jérôme เพิ่มความสันโดษของเขา หินก่อตัวเป็นสถาปัตยกรรมธรรมชาติ แต่ทางเดิน เปิดไปสู่ภูมิประเทศที่ห่างไกล: ถ้ําทั้งปกป้องและปิดล้อม
ใบหน้าและลําตัวถูกผลักจนเหนื่อยล้า
เลโอนาร์โดไม่ได้วาดภาพชายชราที่ผอมเพรียวธรรมดาๆ สร้างความตึงเครียดระหว่างกระดูก ผิวหนัง เส้นเอ็น และกล้ามเนื้อเพื่อให้การปลงอาบัติสามารถอ่านได้ทางร่างกาย
มันจะมากเกินไปที่จะอนุมานการสังเกตโดยตรงจากการผ่าในวันนั้น ในทางกลับกันภาพวาดได้พิสูจน์ความสนใจของเลโอนาร์โดต่อกลไกของร่างกายและวิธีที่สถานะภายในปรับเปลี่ยนแต่ละส่วนที่มองเห็นได้
หิน หน้าอก และคําอธิษฐาน
การดําเนินการที่ถูกระงับ
มือขวาขบหินที่เจอโรมกําลังจะทุบหน้าอก เลโอนาร์โดเลือกช่วงเวลาก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ช็อก: ความรุนแรงกลายเป็นความตึงเครียด
นักบุญคนหนึ่งถอดสัญญาณตามปกติของเขาออก
เจอโรมมักเป็นตัวแทนของนักวิชาการและบิดาของคริสตจักรแต่งตัวเป็นพระคาร์ดินัลและเอนกายเหนือหนังสือของเขา ที่นี่เขาเกือบจะเปลือยเปล่าโดยไม่มีตู้หนังสือหรือเล่มเปิด สีแดงสรุปทําให้เสื้อผ้าของเขากระตุ้นในขณะที่ไม้กางเขนยังคงมีอยู่เป็นเพียงสิ่งบ่งชี้
ความเรียบง่ายนี้ทําให้ทุนการศึกษาเข้าใกล้การบําเพ็ญตบะมากขึ้น ผู้แปลพระคัมภีร์ไม่ได้ถูกกําหนดโดยหนังสือของเขา แต่โดยประสบการณ์ทางร่างกายของความสันโดษ ความผิด และการอธิษฐาน
หินจึงไม่ใช่เครื่องประดับที่งดงาม มันปิดวงจรขององค์ประกอบ: จากการจ้องมองไปที่ไม้กางเขนจากไม้กางเขนถึงแขนจากแขนถึงหน้าอก
สหายแห่งทะเลทรายและมวลเบื้องหน้า
ตามประเพณีฮาจิโอกราฟิกเจอโรมเอาหนามออกจากอุ้งเท้าของสิงโตซึ่งกลายเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์ของเขา เลโอนาร์โดไม่ได้เล่าถึงตอนนี้: สัตว์นั้นนอนอยู่ที่เท้าของนักบุญแล้ว
เส้นโค้งขนาดใหญ่ของมันครอบครองด้านล่างของแผงและทําให้รูปร่างของมนุษย์มีเสถียรภาพ ร่างกายของสิงโตได้รับการปฏิบัติด้วยการสร้างแบบจําลองน้อยกว่าของ Jérôme; รูปทรงยังคงมองเห็นได้ราวกับว่าศิลปินได้แก้ไขพลังงานทั่วไปก่อนที่จะสร้างปริมาตร
ความแตกต่างในการตกแต่งนี้มีค่า แสดงให้เห็นว่า Leonardo ไม่จําเป็นต้องเสร็จสิ้นแต่ละพื้นที่ทีละส่วน: การวาดภาพการสร้างแบบจําลองและการเลื่อนภูมิทัศน์ในจังหวะที่แตกต่างกัน
ทะเลทรายกลายเป็นภูมิทัศน์ทางจิต
การตั้งค่าไม่ใช่ทะเลทรายทราย มันเป็นโลกของหินน้ําทางเดินและระยะห่างของบรรยากาศซึ่งเวลาทางธรณีวิทยาตอบสนองต่อร่างกายที่มีอายุ
สามหน้าที่ของภูมิทัศน์
แยก มวลหินทําให้ Jérôme ห่างไกลจากสังคมมนุษย์
ตะวันออก ช่องเปิดนําดวงตาไปสู่ระยะไกล จากนั้นนํากลับเข้าหาใบหน้า
เชื่อมต่อ ความโล่งใจของโลกพับของผ้าม่านและกายวิภาคศาสตร์ใช้จังหวะที่เทียบเคียงได้ ในเลโอนาร์โดธรรมชาติและร่างกายไม่ใช่สองโลกที่แยกจากกัน
เลโอนาร์โดสร้างภาพวาดอย่างไร?
ความไม่สมบูรณ์ทําให้สามารถติดตามหลายสถานะที่ปกติซ่อนอยู่ใต้ภาพวาดสุดท้ายได้
เตรียมตัว
แผงวอลนัทได้รับการเตรียมปูนปลาสเตอร์กาวและตะกั่วสีขาว
วาด
ลําตัว สิงโต และทิวทัศน์ถูกจัดวางด้วยแปรงที่มีวัสดุสีน้ําตาล
รวมเป็นหนึ่ง
อิมพรีมาทูราโปร่งแสงจะช่วยลดพื้นที่ที่ตั้งใจจะคงอยู่ในเขตสงวนและทําให้ภาพวาดเป็นสีเทา
โมเดล
เคลือบ แปรง นิ้ว และฝ่ามือสร้างเงาและทําให้ท้องฟ้าและทิวทัศน์อ่อนลง
ลายนิ้วมือได้รับการพบเห็นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนซ้ายบน พวกเขาไม่ได้ประกอบเป็นลายเซ็น แต่ดัชนีวิธีการ: มือแทรกแซงโดยตรงเพื่อกระจายหรือละลายเม็ดสี
เปรียบเทียบกับ ความรักของพวกโหราจารย์
วาติกันใกล้เข้ามาแล้ว นักบุญเจอโรม ของ ความรักของพวกโหราจารย์, คณะกรรมาธิการฟลอเรนซ์ของ 1481 ละทิ้งเมื่อเลโอนาร์โดออกเดินทางไปมิลาน ผลงานทั้งสองเผยให้เห็นการออกแบบที่ซับซ้อนสีน้ําตาลเตรียมการและระดับการตกแต่งที่แปรผันมาก พระแม่แห่งหิน ไม่กี่ปีต่อมา ข้อเสนอก็สะท้อนอีกครั้งในถ้ํา ช่องเปิด และบรรยากาศชื้น
ความรักของพวกโหราจารย์
ความใกล้ชิดตามลําดับเวลาที่เป็นไปได้เดียวกันและการอยู่ร่วมกันแบบเดียวกันระหว่างการวาดภาพการล้างและพื้นที่ที่สร้างขึ้นมากขึ้น ที่นี่ความไม่สมบูรณ์เกี่ยวข้องกับฉากรวมที่ยิ่งใหญ่
พระแม่แห่งหิน
ถ้ําถูกทาสีอย่างสมบูรณ์: เงาหลอมเหลว ต้นไม้ ช่องหิน และระยะห่างสีน้ําเงินเปลี่ยนภูมิทัศน์ให้กลายเป็นเปลือกที่ยังคุกรุ่นอยู่
หั่นเป็นห้าชิ้นแล้วพบ
แผงถูกเลื่อยออกเป็นห้าชิ้น ประเพณีที่มีชื่อเสียงกล่าวว่าพระคาร์ดินัลโจเซฟเฟสช์ลุงของนโปเลียนพบสองส่วนในการใช้งานภายในประเทศที่แตกต่างกัน - หนึ่งที่พ่อค้าอีกส่วนหนึ่งทําหน้าที่เป็นกระดานสําหรับเก้าอี้ที่ช่างทํารองเท้า เรื่องนี้อธิบายชื่อเสียงของ "การค้นพบใหม่" แต่รายละเอียดของมันคือการเล่าเรื่องที่ถ่ายทอดและต้องนําเสนอเช่นนี้
การปรากฏตัวของภาพวาดนี้ได้รับการยืนยันเมื่อต้นศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะอย่างยิ่งรอบ ๆ ที่ดินของ Angelica Kauffmann จากนั้นในคอลเลกชัน Fesch อันยิ่งใหญ่ หลังจากขายหลายครั้ง Pius IX ซื้อมันในปี 1856 สําหรับวาติกัน Pinacoteca
ที่วาติกันปินาโคเตกา
ภาพวาดถูกเก็บไว้ในห้อง IX ของ Pinacoteca ซึ่งอุทิศให้กับศตวรรษที่ 15 และ 16 รูปแบบแนวตั้งของมันมีขนาดใหญ่กว่าการทําสําเนาหน้าจอมาก: สูงประมาณหนึ่งเมตร
เอกสารอย่างเป็นทางการของงาน · สํานักงานขายตั๋วอย่างเป็นทางการของพิพิธภัณฑ์วาติกัน
ค้นหา นักบุญเจอโรม มือทาสี
นักบุญเจอโรม - เลโอนาร์โด ดา วินชี
การทําซ้ํายังคงลักษณะสีน้ําตาลพื้นที่วาดและความแตกต่างของการตกแต่งที่ทําให้แผงมีความแข็งแรง หน้าผลิตภัณฑ์นําเสนอรูปแบบและตัวเลือกที่มีอยู่
ดูการสืบพันธุ์นักบุญเจอโรมแห่งเลโอนาร์โดโดยย่อ
เลโอนาร์โดวาดภาพเมื่อใด นักบุญเจอโรม ?
พิพิธภัณฑ์วาติกันระงับประมาณปี 1481 - 1482 เนื่องจากมีความเกี่ยวข้องกับ ความรักของพวกโหราจารย์. ลําดับเหตุการณ์ที่กว้างขวางยิ่งขึ้นและการทําซ้ําที่ตามมายังคงมีการพูดคุยกัน
ทําไมงานถึงไม่เสร็จ?
ไม่มีแหล่งใดให้เหตุผลบางอย่าง การจากไปของฟลอเรนซ์การขาดคําสั่งที่ระบุอย่างชัดเจนหรือแผนการอุทิศตนส่วนตัวเป็นสมมติฐานไม่ใช่ข้อเท็จจริงที่เป็นที่ยอมรับ
นักบุญเจอโรมถืออะไรอยู่ในมือ?
หินที่มีจุดประสงค์เพื่อตีหน้าอกของเขา ซึ่งเป็นท่าทางปลงอาบัติแบบดั้งเดิม
ทําไมถึงมีสิงโต?
ตามธรรมเนียมมีว่าเจอโรมรักษาอุ้งเท้าสิงโต สัตว์กตัญญูกลายเป็นสหายของเขาในทะเลทราย
ภาพวาดนี้พิสูจน์ว่าเลโอนาร์โดฝึกผ่าอยู่แล้วหรือไม่?
ไม่ กายวิภาคศาสตร์มีความเอาใจใส่เป็นพิเศษ แต่ก็ไม่ฉลาดที่จะใช้มันเพียงอย่างเดียวเป็นหลักฐานของการผ่าในวันนี้
งานทาสีบนไม้อะไร?
บนแผงวอลนัท ปรุงด้วยปูนปลาสเตอร์ กาว และตะกั่วสีขาว จากนั้นใช้ภาพวาดสีน้ําตาล น้ํามัน และเคลือบ
แผงถูกตัดจริงหรือ?
ใช่ มันถูกแยกออกเป็นห้าส่วนก่อนที่จะประกอบขึ้นใหม่ รายละเอียดที่งดงามของการค้นพบใหม่ อย่างไรก็ตาม มาจากประเพณี
จะดูโต๊ะได้ที่ไหน?
ที่วาติกันปินาโคเตกา ห้องที่ 9 ในพิพิธภัณฑ์วาติกัน การแขวนอาจมีการเปลี่ยนแปลง: ปรึกษาประกาศอย่างเป็นทางการก่อนการเยี่ยมชม
เพื่อดําเนินการต่อ
- พิพิธภัณฑ์วาติกัน ประกาศอย่างเป็นทางการของ นักบุญเจอโรม.
- พิพิธภัณฑ์วาติกัน ไฟล์นิทรรศการทางวิทยาศาสตร์ นักบุญเจอโรมของเลโอนาร์โด ดา วินชี ผลงานชิ้นเอกที่ยังสร้างไม่เสร็จ.
- พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทน, การนําเสนอนิทรรศการประจําปี 2562.
- ภาพผลงานและการเปรียบเทียบ: การทําซ้ําผลงานที่เป็นสาธารณสมบัติผ่านวิกิมีเดียคอมมอนส์ ภาพถ่ายผลงานที่วาติกัน: Fallaner, CC BY-SA 4.0 ภาพถ่ายของ Pinacoteca: วิกิมีเดียคอมมอนส์ ไฟล์ทั้งหมดที่แสดงในบทความให้บริการโดย Shopify CDN
0 ความคิดเห็น