100 อันดับแรก - ลัทธิญี่ปุ่น
Japonism: 100 ภาพวาดที่มีชื่อเสียงที่ดึงดูดสายตา
จากโมเนต์ถึงแคสแซตต์ แวนโก๊ะ วิสต์เลอร์ มาเนต์ และนาบิส: ภาพวาดนับร้อยที่แปลงโฉมด้วยการจัดกรอบ พื้นที่เรียบ และจังหวะจากญี่ปุ่น.
ในศตวรรษที่ 19 ภาพพิมพ์ หน้าจอ เซรามิก และสิ่งทอของญี่ปุ่นทําให้จิตรกรชาวตะวันตกมีวิธีจัดระเบียบพื้นผิวอีกวิธีหนึ่ง. บทสนทนาเริ่มต้นด้วยคอลเลกชันและคําพูด จากนั้นเปลี่ยนภูมิทัศน์ ภาพบุคคล และการตกแต่งภายในสมัยใหม่ไปตลอดกาล.
ยุโรปกําลังขยับขาตั้ง
ภาพวาดร้อยภาพ ไม่ใช่โปสเตอร์ซุ่มโจมตี
ลัทธิญี่ปุ่นพัฒนาขึ้นหลังจากที่ญี่ปุ่นเปิดกว้างต่อการค้าระหว่างประเทศและการหมุนเวียนของภาพพิมพ์ วัตถุ สิ่งทอ หน้าจอ และหนังสือภาพประกอบ. จิตรกรชาวตะวันตกค้นพบองค์ประกอบที่ไม่สมมาตร พื้นที่ราบ เส้นที่ยืดหยุ่น วัตถุในชีวิตประจําวัน และกรอบการตัด. มุมมองทางวิชาการจนกระทั่งติดตั้งเหมือนตู้เสื้อผ้าที่มั่นใจในตัวเองมาก จู่ๆ ก็เบาลง.
ภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นยังคงเป็นแหล่งที่มาทางประวัติศาสตร์ของการเคลื่อนไหว แต่การจําแนกประเภทนี้สังเกตเฉพาะสิ่งที่ทําให้เกิดบนเว็บเท่านั้น. การแกะสลักเป็นแรงบันดาลใจ ภาพวาดตอบสนอง บางครั้งมีพัดที่เชื่อว่าตัวเองเป็นผู้ควบคุมวง.สลับไปที่รูปภาพ
ผลงานในการคัดเลือก
ทํางานในภาพ
โมเนต์ แวนโก๊ะ วิสต์เลอร์ และมาเนต์เปิดการเดินทางด้วยภาพวาดที่มีการอ้างอิง รวบรวม หรือแปลโดยตรงของญี่ปุ่น.
#1
คล็อด โมเนต์1. ชาวญี่ปุ่น
โมเนต์วาดภาพคามิลล์สวมชุดกิโมโนสีแดงหน้ากําแพงที่ปิดด้วยพัดลม. ภาพนี้นําเสนอในปี พ.ศ.2419 โดยเล่นกับแฟชั่นของญี่ปุ่นซึ่งต่อมาไปถึงปารีส แต่ยังมีความประดิษฐ์อีกด้วย วิกผมสีบลอนด์และท่าทางการแสดงละครแสดงให้เห็นผู้หญิงชาวปารีสที่ปลอมตัวมาแทนที่จะเป็นภาพเหมือนของญี่ปุ่น. การตกแต่งแบบเรียบๆ เครื่องแต่งกายที่ยิ่งใหญ่ และภาพเงาของซามูไรที่ปักได้เปลี่ยนผืนผ้าใบให้กลายเป็นภาพที่คลุมเครือโดยเจตนา.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#2
วินเซนต์ แวน โก๊ะ2. ต้นพลัมบานสะพรั่งหลังฮิโรชิเกะ
ในปี พ.ศ.2430 แวนโก๊ะได้คัดลอกภาพพิมพ์จากซีรีส์ Hundred Views of Edo ของฮิโรชิเงะ. มันขยายต้นพลัม เสริมสีแดงและสีเขียว และล้อมรอบภาพด้วยเส้นขอบที่ปกคลุมไปด้วยป้ายญี่ปุ่นที่ยืมมาจากแหล่งอื่น. แบบฝึกหัดนี้ไม่รับใช้ แต่สอนให้เขาสร้างภูมิทัศน์ในพื้นที่ราบ รูปทรง และเส้นทแยงมุม โดยไม่ต้องขึ้นอยู่กับมุมมองของตะวันตก.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#3
วินเซนต์ แวน โก๊ะ3. สะพานกลางสายฝนตามคํากล่าวของฮิโรชิเกะ
ผ้าคลุมฮิโรชิเกะอีกผืนนี้มาจากฝนที่ตกลงมาอย่างกะทันหันบนสะพานชินโอฮาชิ. แวนโก๊ะยังคงรักษาแนวทแยงของสะพาน ภาพเงาที่เร่งรีบ และสายฝนที่ยาว จากนั้นดันความแตกต่างจนกระทั่งพายุเกือบเป็นไฟฟ้า. ด้วยการแปลภาพพิมพ์เป็นภาพวาดสีน้ํามัน เขาได้เปลี่ยนบทเรียนการวางกรอบภาษาญี่ปุ่นให้เป็นห้องทดลองสําหรับสีของเขาเอง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#4
วินเซนต์ แวน โก๊ะ4. ภาพเหมือนของคุณพ่อตังกี
พ่อค้าสี Julien Tanguy โพสท่าหน้ากําแพงที่เต็มไปด้วยภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น. แวนโก๊ะไม่ได้ใช้มันเป็นเครื่องประดับที่แปลกใหม่ แต่เป็นพื้นที่ทางจิตใจของนางแบบ การสนับสนุนจากศิลปินรุ่นเยาว์ และผู้ขายใบอุกิโยะ. ด้านหน้า พื้นที่ราบ และพื้นหลังที่อุดมสมบูรณ์บอกว่าจิตรกรเชื่อมโยงญี่ปุ่นกับภาพวาดที่เบากว่า ตรงกว่า และเป็นพี่น้องกันมากขึ้นเพียงใด.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#5
เอดูอาร์ มาเนต์5. เอมิล โซล่า
ด้านหลังโซลา มาเนต์วางสําเนาของโอลิมเปีย เวลาซเกซ และภาพพิมพ์โดยอุตะกาวะ คุนิอากิที่ 2. พิพิธภัณฑ์ส่วนตัวขนาดเล็กแห่งนี้สรุปความภักดีของนักเขียนที่ปกป้อง Manet: สเปน ความทันสมัยของปารีส และการค้นพบภาพลักษณ์ของญี่ปุ่น. หน้าจอ ช่องหมึก และแผ่นพิมพ์สร้างสํานักงานที่สมจริงน้อยกว่าภาพบุคคลทางปัญญาผ่านรูปภาพ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#6
เจมส์ แอบบอตต์ แมคนีล วิสต์เลอร์6. เจ้าหญิงแห่งดินแดนแห่งเครื่องลายคราม
วิสต์เลอร์วาดภาพคริสติน สปาร์ตาลีในชุดตกแต่งภายใน หน้าจอบนหน้าจอและสิ่งของจากเอเชียตะวันออก. โมเดลนี้ไม่ได้รวบรวมเจ้าหญิงที่แท้จริง แต่เป็นของภวังค์ทางสุนทรีย์ที่ภาพเงาแนวตั้ง สีสันที่จํากัด และพื้นที่ตื้นมีความสําคัญมากกว่าเรื่องราว. จากนั้นติดตั้งในห้องนกยูง ผืนผ้าใบก็กลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของขบวนการสุนทรียศาสตร์ที่ได้รับการหล่อเลี้ยงโดยลัทธิญี่ปุ่น.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#7
เจมส์ แอบบอตต์ แมคนีล วิสต์เลอร์7. คาปริซสีม่วงและสีทอง: หน้าจอสีทอง
ผู้หญิงในชุดกิโมโนตรวจดูภาพพิมพ์หน้าฉากสีทองที่ล้อมรอบด้วยเซรามิกและผ้า. วิสต์เลอร์จัดความอุดมสมบูรณ์นี้ให้เป็นความกลมกลืนของสีม่วง ทองคํา และดอกกุหลาบ แทนที่จะเป็นรายการทางชาติพันธุ์. กระจก แผง และมุมมองเฉียงทําให้พื้นที่กระจัดกระจาย ศิลปะญี่ปุ่นที่นี่เสนอวิธีให้เขาแทนที่ความลึกของการเล่าเรื่องด้วยความสมดุลของการตกแต่ง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#8
เอดูอาร์ มาเนต์8. แฟนเลดี้
Manet วาดภาพ Nina de Callias นอนอยู่ท่ามกลางแฟนๆ ผ้าสีน้ําเงิน และการตกแต่งดอกไม้. วัตถุของญี่ปุ่นบุกรุกอวกาศโดยไม่กลายเป็นแคตตาล็อกง่ายๆ โดยเน้นย้ําถึงลักษณะที่เป็นอิสระของนางแบบ นักดนตรี และบุคคลสําคัญของโบฮีเมียชาวปารีส. ท่าโพสที่ไม่อยู่ตรงกลาง ความว่างเปล่าใสขนาดใหญ่ และผนังพัดลมทําให้ภาพบุคคลมีจังหวะที่แหวกแนวกับการประกวดแบบดั้งเดิม.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#9
วินเซนต์ แวน โก๊ะ9. โสเภณี (หลังไอเซน)
แวนโก๊ะวาดภาพ โสเภณี (หลังไอเซน) ในปี ค.ศ.1887 จากภาพโดยศิลปินชาวญี่ปุ่น เคไซ ไอเซ็น. เขาขยายร่างด้วยชุดกิโมโนและล้อมรอบด้วยการตกแต่งด้วยน้ํา ไม้ไผ่ และนกที่ยืมมาจากภาพพิมพ์อื่นๆ. การรวมกันของแรงจูงใจนี้แสดงให้เห็นว่าเขาเรียนรู้ผ่านการคัดลอกก่อนที่จะประดิษฐ์ภาษาของตัวเองได้อย่างไร. ต้นฉบับถูกเก็บไว้ที่ พิพิธภัณฑ์แวนโก๊ะ ในอัมสเตอร์ดัม.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#10
คล็อด โมเนต์10. สะพานญี่ปุ่น
สะพาน Giverny ทอดยาวไปตามโค้งของสะพานเล็กๆ ที่สร้างโดย Monet ในสวนน้ําของเขา โดยได้รับแรงบันดาลใจจากสวนและภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น. ศิลปินไม่ได้ลอกเลียนแบบลวดลายที่นําเข้าอีกต่อไป เขาสร้างภูมิทัศน์ที่แท้จริงเพื่อวาดภาพอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย. ส่วนโค้งจะตัดแนวตั้งของต้นหลิว ในขณะที่พื้นผิวของบ่อจะค่อยๆ ลดความแตกต่างระหว่างการสะท้อน ต้นไม้ และสี.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#11
คล็อด โมเนต์11. ลุ่มน้ําดอกบัว ความกลมกลืนสีเขียว
ในมุมมองปี 1899 สะพานไม่ได้เป็นเพียงหัวข้อเดียวอีกต่อไป ดอกลิลลี่น้ําและแสงสะท้อนของพวกมันจัดพื้นผิวสีเขียวที่เกือบจะต่อเนื่องกัน. มุมมองที่พุ่งพรวดและการไม่มีขอบฟ้านั้นชวนให้นึกถึงกรอบการพิมพ์ที่ทําให้โมเนต์เป็นอิสระจากการก่อสร้างแบบคลาสสิก. ลัทธิญี่ปุ่นที่นี่กลายเป็นวิธีการมองเห็นที่ยั่งยืน โดยบูรณาการเข้ากับสวน ซีรีส์ และงานสี.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#12
เจมส์ แอบบอตต์ แมคนีล วิสต์เลอร์12. Nocturne ในสีน้ําเงินและสีทอง
วิสต์เลอร์ยกสะพานแบตเทอร์ซีเก่าขึ้นเหมือนซุ้มโค้งสีเข้มขนาดใหญ่หน้าแม่น้ําเทมส์สีน้ําเงิน โดยมีแสงไฟและจรวดคั่น. กรอบแนวตั้งและเงาบนดาดฟ้าทําให้นึกถึงมุมมองของฮิโรชิเกะเกี่ยวกับเอโดะโดยไม่ต้องเลียนแบบอย่างแท้จริง. ลอนดอนกลายเป็นฉากออกหากินเวลากลางคืนที่ประกอบด้วยหมอก เขตสงวน และป้ายต่างๆ ซึ่งบรรยากาศมีความสําคัญมากกว่าภูมิประเทศที่แน่นอน.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#13
แมรี่ แคสแซตต์13. ปาร์ตี้พายเรือ
แคสแซตต์วางผู้หญิง เด็ก และนักพายเรือไว้ในเรือเมื่อมองจากด้านบน โดยมีใบเรือที่ตัดพื้นหลังกะทันหัน. องค์ประกอบนี้เป็นหนี้บุญคุณภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นที่เธอศึกษาหลังนิทรรศการในปี 1890 มาก เช่น ภาพใกล้ พื้นที่อัด เส้นทแยงมุมที่ชัดเจน และแทบไม่มีขอบฟ้าเลย. ฉากครอบครัวจึงได้รับความยิ่งใหญ่สมัยใหม่โดยไม่มีท่าทางวิชาการ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#14
เจมส์ แอบบอตต์ แมคนีล วิสต์เลอร์14. ซิมโฟนีสีขาว หมายเลข 2: เด็กหญิงผิวขาวตัวน้อย
วิสต์เลอร์ลดรูปเหมือนของโจอันนา ฮิฟเฟอร์แนนให้เหลือเพียงสีขาว สีน้ําตาล และดอกกุหลาบ ในขณะที่แฟนๆ ชาวญี่ปุ่นแนะนําสําเนียงเฉียง. ท่าเตาผิง กระจก และโปรไฟล์สร้างพื้นที่เงียบโดยไม่มีการวางอุบาย. ด้วยการตั้งชื่อผืนผ้าใบว่า "ซิมโฟนี" ศิลปินยืนยันแนวคิดหลักเกี่ยวกับสุนทรียภาพ: การวาดภาพสามารถจัดได้เหมือนดนตรีและการตกแต่ง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#15
เจมส์ แอบบอตต์ แมคนีล วิสต์เลอร์15. ซิมโฟนีอินไวท์ หมายเลข 1: สาวผิวขาว
เด็กหญิงผิวขาวแสดงให้เห็น Joanna Hiffernan ยืนอยู่หน้าม่านสีอ่อน มีผมสีแดงและหนังหมีที่รบกวนความสามัคคี. วาดก่อนสมัยนิยมของญี่ปุ่น โดยประกาศถึงสุนทรียศาสตร์ของวิสต์เลอร์ผ่านการปฏิเสธการเล่าเรื่องและความใส่ใจต่อค่านิยม. ความสําคัญของมันจึงอยู่ที่การเปลี่ยนไปใช้ภาพวาดที่คิดว่าเป็นการจัดเตรียม.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#16
เจมส์ แอบบอตต์ แมคนีล วิสต์เลอร์16. การเปลี่ยนแปลงของสีเนื้อและสีเขียว - The Balcony
ใต้กันสาด ผู้หญิงในชุดกิโมโนจะสังเกตน้ําจากระเบียง. วิสต์เลอร์ใช้รูปแบบแนวนอนที่ยืดออกและกระจายตัวเลขเป็นสําเนียงที่มีสีสันมากกว่าเป็นนางเอกของเรื่อง. ภาพวาดนี้เป็นพยานถึงลัทธิญี่ปุ่นที่ยังคงจินตนาการอยู่ แต่พื้นที่ที่ถูกระงับและรสนิยมของความสัมพันธ์ทางวรรณยุกต์ได้ประกาศองค์ประกอบการตกแต่งที่รุนแรงที่สุด.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#17
เจมส์ แอบบอตต์ แมคนีล วิสต์เลอร์17. สีม่วงและสีชมพู: Lange Leizen จาก Six Marques
"Lange Leizen" หมายถึงเครื่องลายครามจีนที่มีตัวอักษรเรียวยาว ในที่นี้พิจารณาด้วยการจัดเรียงสีม่วงและสีชมพู. แม้ว่าวัตถุเหล่านั้นจะไม่ใช่ของญี่ปุ่น แต่ผืนผ้าใบก็ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของรสนิยมศิลปะเอเชียแบบตะวันตก. วิสต์เลอร์ใช้มันเหนือสิ่งอื่นใดเพื่อสร้างความกลมกลืนที่คอลเลกชัน สี และท่าทางแยกจากกันไม่ได้.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#18
เอดูอาร์ มาเนต์18. ระเบียง
มาเนต์วางร่างสามร่างไว้ด้านหลังลูกกรงสีเขียว ซึ่งถูกตัดขาดจากผู้ชมเหมือนกับนักแสดงในช่วงเวลาที่ถูกจับได้. พัดลมของ Berthe Morisot แนวตั้งของแท่งไม้ และกรอบที่ฉับพลัน มักถูกเปรียบเทียบกับภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น. ภาพวาดไม่ได้เป็นตัวแทนของญี่ปุ่น มันแสดงให้เห็นว่าไวยากรณ์ภาพใหม่สามารถทําให้ระเบียงของชาวปารีสแปลกและทันสมัยได้อย่างไร.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#19
พอล โกแกง19. นิมิตหลังเทศน์
โกแกงแยกชาวเบรอตงออกจากการต่อสู้ตามพระคัมภีร์ด้วยลําต้นสีแดงที่ตัดผ่านผืนผ้าใบในแนวทแยง. พื้นที่ไร้ความลึก พื้นที่สีแดงชาดขนาดใหญ่ และภาพเงาที่ล้อมรอบเป็นหนี้ภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นมากพอๆ กับหน้าต่างกระจกสีและศิลปะพื้นบ้าน. ด้วยการละทิ้งลัทธิธรรมชาตินิยม เขาวาดภาพวิสัยทัศน์โดยรวม: ภาพจิตของการเทศนามากกว่าฉากที่สังเกตได้.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#20
พอล เซรูซิเยร์20. ยันต์
Sérusier วาดภาพทิวทัศน์ของ Bois d'Amour ภายใต้การดูแลของ Gauguin โดยใช้สีที่เกือบจะบริสุทธิ์ตามความรู้สึกของเขา. ต้นไม้และแม่น้ํากลายเป็นแถบและจุดที่เป็นอิสระ บทเรียนเกี่ยวกับภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นที่นี่ผสมผสานกับการสังเคราะห์แบบเบรอตง. การศึกษาเล็กๆ นี้ ซึ่งชาวนาบิสเก็บรักษาไว้เหมือนเครื่องราง ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสําคัญสู่พื้นผิวสมัยใหม่.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#21
กุสตาฟ คลิมท์21. ภาพเหมือนของ Adèle Bloch-Bauer I
ในภาพเหมือนนี้สร้างเสร็จในปี 1907 Klimt วาง Adèle Bloch-Bauer ไว้ตรงกลางเครือข่ายลวดลายสีทอง เงิน และเรขาคณิตที่ดูเหมือนจะดูดซับชุดและเก้าอี้นวมของเธอ. ใบหน้าและมือยังคงเป็นจุดที่เป็นตัวเป็นตนมากที่สุดของภาพ. ลา นิว แกลเลอรี่ นิวยอร์กเชื่อมโยงพื้นผิวอันล้ําค่านี้กับกระเบื้องโมเสกไบแซนไทน์ที่ Klimt ชื่นชมในราเวนนา. บทสนทนากับศิลปะเอเชียเป็นของบริบทการตกแต่งของเวียนนาสมัยใหม่ โดยไม่ลบแหล่งที่มาหลักนี้.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#22
กุสตาฟ คลิมท์22. จูบ
วาดเมื่อประมาณปี พ.ศ.2450-2452 และเก็บรักษาไว้ใน เบลเวเดียร์ จากเวียนนา, จูบ รวบรวมร่างสองร่างที่พันกันที่ขอบทุ่งหญ้าดอกไม้. ตัวเรือนผสมผสานเข้ากับเสื้อผ้าที่มีลวดลาย ในขณะที่ทองคําแท้ทําให้ผืนผ้าใบสี่เหลี่ยมเป็นพื้นผิวที่มีคุณค่า. ลัทธิญี่ปุ่นมีอิทธิพลอย่างหนึ่งที่นี่ พิพิธภัณฑ์ยังเน้นย้ําถึงบทบาทของโมเสกไบแซนไทน์และพื้นหลังสีทองในยุคกลางในภาพวาดของ Klimt.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#23
วินเซนต์ แวน โก๊ะ23. ต้นอัลมอนด์บานสะพรั่ง
ต้นอัลมอนด์ทาสีเพื่อการกําเนิดของหลานชาย โดยแผ่กิ่งก้านออกไปบนท้องฟ้าสีฟ้าครามที่แทบจะลึก. แวนโก๊ะคิดถึงภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นอย่างชัดเจน เช่น รูปทรงที่คมชัด กิ่งก้านที่ตัดด้วยกรอบ และดอกไม้ที่จัดเรียงเหมือนป้าย. ลวดลายฤดูใบไม้ผลิยังกลายเป็นภาพเริ่มต้นที่ส่องสว่างและเป็นส่วนตัวหลังจากเดือนที่ยากลําบากของแซงต์-เรมี.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#24
วินเซนต์ แวน โก๊ะ24. คืนเต็มไปด้วยดวงดาวบนโรน
แวนโก๊ะวาดภาพโรนออกหากินเวลากลางคืนเป็นแถบสะท้อนแสงสีน้ําเงิน เหลือง และภาพเงาเล็กๆ ที่อยู่เบื้องหน้า. ภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นสนับสนุนให้เขาทําให้มวลชนเรียบง่ายขึ้นและให้สีที่แสดงออกถึงความเป็นอิสระ. อย่างไรก็ตาม ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวไม่ใช่คําพูด แต่เป็นผลมาจากประสบการณ์ของชาวอาร์เลเซียนและความปรารถนาที่จะวาดภาพกลางคืนโดยตรง โดยไม่ลดเหลือสีดํา.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#25
เอ็ดการ์ เดอกาส์25. ชั้นเรียนเต้นรํา
เดกาส์วางกรอบห้องเต้นรําไปด้านข้าง เพิ่มจํานวนที่ถูกตัดออก และให้พื้นอันกว้างใหญ่นําทางดวงตา. คอลเลกชันภาพพิมพ์ญี่ปุ่นของเขาช่วยให้เขามองว่าความไม่สมดุลเหล่านี้เป็นทางเลือกที่อุดมสมบูรณ์มากกว่าความผิดพลาด. การทําซ้ําท่าทางและมุมมองด้านข้างทําให้บทเรียนกลายเป็นโลกแห่งท่าทางที่สังเกตได้ ซึ่งห่างไกลจากแวดวงวิชาการส่วนกลาง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →ดอกบัว ต้นไม้ดอก ร่ม และทิวทัศน์แสดงให้เห็นว่าการจัดกรอบ ความว่างเปล่า และสีสันเปลี่ยนธรรมชาติตะวันตกอย่างไร.
#26
มอริซ เดนิส26. เดอะมิวส์
เดนิสวางผู้หญิงเก้าคนไว้ในไม้เกาลัด โดยที่ลําต้นแนวตั้งตัดพื้นที่ออกเหมือนแผงตะแกรง. ชุดเดรส ภาพเงาซ้ําๆ และมุมมองที่ลดลงทําให้สวนกลายเป็นบรรยากาศทางจิต. อิทธิพลของญี่ปุ่นผสมผสานกับภาพวาดโบราณและความคิดของนาบี: ภาพนี้เป็นสิ่งแรกและสําคัญที่สุดในฐานะพื้นผิวและจังหวะของสีที่เป็นระเบียบ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#27
พอล โกแกง27. แองเจล่าที่สวยงาม
โกแกงวาดภาพ Marie-Angélique Satre ซึ่งมีชื่อเล่นว่า "la Belle Angèle" ในปี พ.ศ.2432 โดยจัดองค์ประกอบภาพโดยแยกภาพเหมือนของเธอออกจากรูปปั้นและพื้นหลังตกแต่ง. รูปทรงที่เรียบง่ายและพื้นที่เรียบทําให้งานนี้ใกล้เคียงกับงานวิจัยซินธิซิสต์ของ Pont-Aven มากขึ้น การเล่นรูปทรงมีความสําคัญพอๆ กับความคล้ายคลึง. เดอะ พิพิธภัณฑ์ออร์เซย์ เก็บภาพวาดนี้ไว้ ซึ่งเดิมทีเดกาส์ได้มา.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#28
เอดูอาร์ วูยลาร์ด28. สวนสาธารณะ: บทสนทนา พี่เลี้ยงเด็ก ร่มสีแดง
ทําในปี 1894 สําหรับห้องอาหารของอเล็กซานเดร นาทันสัน, สวนสาธารณะ เดอ วียาร์ รวมสามแผงที่นี่: พี่เลี้ยงเด็ก, การสนทนา และ ร่มสีแดง. ผู้หญิง เด็ก ต้นไม้ และม้านั่งแบ่งออกเป็นพื้นที่ตกแต่งที่ดวงตาเชื่อมต่อจากแผงหนึ่งไปยังอีกแผงหนึ่ง. องค์ประกอบแสดงให้เห็นว่าภาษานาบีเปลี่ยนฉากสวนให้เป็นการตกแต่งผนังได้อย่างไร ที่ พิพิธภัณฑ์ออร์เซย์ กระป๋องทั้งสามส่วน.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#29
ปิแอร์ บอนนาร์ด29. เสื้อท่อนบนตาหมากรุก
บอนนาร์ดวาดผู้หญิงในชุดตารางจนดูเหมือนกลายเป็นสถาปัตยกรรมของภาพวาด. พื้นที่ราบ รูปแบบแนวตั้ง และรสนิยมของลวดลายมาจากความชื่นชมในงานพิมพ์ ซึ่งทําให้เขาได้รับฉายาว่า "นาบิญี่ปุ่นมาก". เสื้อผ้าไม่เพียงแต่แต่งกายตามร่างกายเท่านั้น แต่ยังเปลี่ยนรูปร่างให้เป็นจังหวะการตกแต่งอีกด้วย.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#30
ปิแอร์ บอนนาร์ด30. แมวขาว
บอนนาร์ดเหยียดแมวจนไร้สาระ หลังโค้งและขาไม่สมส่วน ในภาพเงาที่ดูเหมือนติดอยู่ตรงจุดนั้น. รสชาติของภาพพิมพ์สัตว์ ท่าทางสั้นๆ และโครงร่างที่แสดงออกเป็นเชื้อเพลิงในการประดิษฐ์ที่ตลกขบขันนี้. การบิดเบือนไม่ใช่ความซุ่มซ่าม แต่สื่อถึงการเคลื่อนไหวและลักษณะนิสัยได้ดีกว่ากายวิภาคศาสตร์ที่เชื่อง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#31
ปิแอร์ บอนนาร์ด31. เสื้อคลุมอาบน้ํา
Bonnard ใช้รูปแบบแนวตั้งมาก ใกล้กับคาเคโมโนะ เพื่อลดเงาเสื้อคลุมอาบน้ําลงตามพื้นผิว. เสื้อผ้าที่มากกว่าใบหน้าทําให้ภาพวาดมีสถาปัตยกรรม. การเปลี่ยนแปลงร่างกายให้เป็นลวดลายนี้แสดงให้เห็นชื่อเล่นของเขาโดยตรงว่านาบิญี่ปุ่น: การจัดกรอบ พื้นที่เรียบ และการตกแต่งบอกได้มากกว่าความคล้ายคลึง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#32
อองรี มาติส32. ปลาทอง
Matisse วางปลาไว้ในขวดโหลรอบๆ โต๊ะ ต้นไม้ และเฟอร์นิเจอร์ ก่อให้เกิดพื้นที่ที่ไม่มั่นคงโดยเจตนา. มุมมองจากมุมสูงและสีที่เป็นอิสระเป็นหนี้บุญคุณอย่างมากจากการปฏิวัติการตกแต่งที่จัดทําโดยลัทธิญี่ปุ่น. ลวดลายปลาทองยังชวนให้นึกถึงเอเชีย แต่สิ่งสําคัญอยู่ที่อื่น: แต่ละช็อตสามารถเปลี่ยนแปลงได้ในขณะที่ยังคงอ่านได้.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#33
อองรี มาติส33. รถเข็นสีแดง
ห้องรับประทานอาหารสีแดงดูดซับโต๊ะ ผนัง และภูมิทัศน์ด้วยผ้าปูโต๊ะสีเดียวกันที่ตกแต่งด้วยลายอาหรับสีน้ําเงิน. Matisse ยกเลิกความลึกเหมือน Nabis ก่อนหน้าเขา ซึ่งเป็นทายาทของการจ้องมองของญี่ปุ่นบนพื้นผิว. หน้าต่างไม่ได้เปิดพื้นที่ที่สองอีกต่อไป สวนและการตกแต่งภายในมีส่วนช่วยในการตกแต่งแบบเดี่ยว สนุกสนาน และสร้างขึ้นอย่างเข้มงวด.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#34
กุสตาฟ คลิมท์34. จูดิธ ไอ
Klimt พรรณนาถึงจูดิธในกรอบที่แน่นหนา ใบหน้าของเธอดูปีติยินดีเหนือสร้อยคอทองคําและการตกแต่งที่แบนราบ. โมเสกไบแซนไทน์มักมีอิทธิพลเหนือการวิเคราะห์ แต่ความไม่สมดุล การตัด และรสชาติของลวดลายก็เป็นหนี้สภาพอากาศแบบญี่ปุ่นในเวียนนาเช่นกัน. เรื่องราวในพระคัมภีร์กลายเป็นสัญลักษณ์ที่เย้ายวนใจซึ่งพื้นผิวตกแต่งสามารถแข่งขันกับร่างกายได้.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#35
กุสตาฟ คลิมท์35. ภาพเหมือนของฟริตซา รีดเลอร์
Fritza Riedler นั่งในชุดเดรสสีอ่อนหน้าพื้นหลังทรงเรขาคณิตที่ประกาศยุคทองของ Klimt. อาร์มแชร์ สี่เหลี่ยม และเครื่องประดับทําให้พื้นที่ราบเรียบเหมือนสิ่งทอ. วัตถุของญี่ปุ่นที่รวบรวมในกรุงเวียนนาและรสนิยมด้านศิลปะประยุกต์มีส่วนทําให้สภาพอากาศเช่นนี้ทําให้ภาพเหมือนหยุดแยกออกจากการตกแต่ง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#36
กุสตาฟ คลิมท์36. ดาเน่
Klimt ล็อค Danae ในรูปแบบสี่เหลี่ยม ตัวพับ ผมสีแดง และฝนสีทอง. ตํานานโบราณกลายเป็นจุดรวมของเส้นโค้ง ลวดลาย และพื้นผิวอันล้ําค่า. ลัทธิญี่ปุ่นไม่ใช่สัญลักษณ์ แต่มีส่วนร่วมในการวางกรอบที่แบนราบและรุนแรงซึ่งเปลี่ยนฉากการเล่าเรื่องให้กลายเป็นภาพที่เย้ายวนที่เกือบจะเป็นนามธรรม.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#37
พอล โกแกง37. มานาโอโล ตูปาปู
Gauguin พรรณนาถึง Teha'amana นอนลืมตา ในขณะที่ร่างที่มืดมิดรวบรวมวิญญาณแห่งความตาย. พื้นที่ที่เรียบ โปรไฟล์ และบทสนทนาสีที่แยกจากกันกับภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น แต่ยังรวมถึงแหล่งที่มาของโพลีนีเซียนที่นําจินตนาการของจิตรกรมาปรับปรุงใหม่. ผืนผ้าใบมีความสําคัญอย่างยิ่งเพราะมันเผยให้เห็นการผสมผสานระหว่างความหลงใหล การประดิษฐ์ และการจ้องมองในยุคอาณานิคม.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#38
พอล โกแกง38. Arearea no varua ino
Arearea no varua ino เป็นผลงานของชาวตาฮิติโดย Gauguin ลงวันที่ พ.ศ.2437 และเก็บรักษาไว้ที่ นี คาร์ลสเบิร์ก กลิปโตเทค จากโคเปนเฮเกน. ชื่อเรื่องชวนให้นึกถึงความสนุกสนานของวิญญาณชั่วร้าย รูปร่างและสีที่เรียบง่ายสร้างฉากที่ลึกลับมากกว่าการเล่าเรื่องที่โปร่งใส. ความสัมพันธ์กับลัทธิญี่ปุ่นเกี่ยวข้องกับพื้นผิวและการวางกรอบ แต่หัวข้อนี้ยังเป็นของสิ่งก่อสร้างในจินตนาการและบริบทอาณานิคมของศิลปินด้วย.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#39
พอล โกแกง39. นาเว นาเว มหานะ
ผู้หญิงตาฮิติแห่ง Nave Nave Mahana อยู่ในแนวเดียวกันในภูมิประเทศที่ปฏิเสธความลึกของนักเล่นกลลวงตา. โกแกงผสมผสานผ้าสักหลาด สีสันที่กําหนดเอง และภาพเงาที่ล้อมรอบ เข้ากับภาพพิมพ์และภาพนูนต่ํานูนสูงโบราณ. ฉากนี้อ้างว่ามีความสามัคคีเหนือกาลเวลา แต่ยังต้องจ้องมองอาณานิคมของจิตรกรด้วย ความตึงเครียดนี้เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#40
พอล โกแกง40. ชา aa no areois
กลุ่มสตรีตาฮิติ Gauguin ในภูมิทัศน์ที่สร้างขึ้นด้วยภาพเงา พื้นที่ราบ และช่วงสีขนาดใหญ่. ชื่อภาษาเมารีทําให้ภาพนี้เป็นจุดยึดในท้องถิ่น แต่องค์ประกอบยังคงเป็นการสังเคราะห์ที่พัฒนาโดยจิตรกรชาวยุโรป. ลัทธิญี่ปุ่นมีส่วนร่วมในการทําให้พื้นให้ง่ายขึ้น อย่างไรก็ตาม จะต้องไม่ปกปิดแหล่งที่มาของโพลินีเซียนหรือสถานการณ์อาณานิคมของงาน.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#41
อองรี มาติส41. Odalisque ความสามัคคีสีแดง
Matisse ห่อหุ้มโอดาลิสก์ด้วยผ้าสีแดง ลวดลาย และระนาบตกแต่ง ซึ่งช่วยลดการแยกระหว่างตัวถังและภายใน. ลัทธิญี่ปุ่นกระทําที่นี่ในระยะไกล ถ่ายทอดโดยความทันสมัยของโกแกง แวนโก๊ะ และนาบิส พื้นผิว สี และเครื่องประดับปฏิเสธลําดับชั้นทางวิชาการ. อย่างไรก็ตาม หัวข้อแบบตะวันออกยังคงแตกต่างจากวัฒนธรรมญี่ปุ่นและไม่ควรสับสนกับวัฒนธรรมนี้.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#42
ราอูล ดูฟี่42. โปสเตอร์ใน Trouville
Dufy ผสมผสานผู้เดิน ด้านหน้าอาคาร และโปสเตอร์บนชายหาด Trouville ทําให้ตัวอักษรที่พิมพ์ออกมามีบทบาทเป็นภาพ. รสนิยมของญี่ปุ่นสําหรับภาพในเมืองและการหมุนเวียนระหว่างข้อความและรูปภาพผสมผสานประสบการณ์การโฆษณาสมัยใหม่ที่นี่. พื้นที่ราบและป้ายสีสันสดใสทําให้รีสอร์ทเป็นพื้นผิวที่พลุกพล่านมากกว่าความลึกที่เงียบสงบ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#43
ราอูล ดูฟี่43. การแข่งเรือ
Dufy ลดใบเรือ ทะเล และฝูงชนให้เป็นป้ายสีสันสดใสที่กระจายไปด้วยความเบาเกือบเหมือนอักษรวิจิตร. ภาพพิมพ์ท่าเรือและการเดินทางของญี่ปุ่นได้เตรียมกิจกรรมการควบแน่นในลักษณะนี้โดยไม่ทําให้พื้นที่บรรทุกมากเกินไป. การแข่งเรือกลายเป็นการเฉลิมฉลองด้วยภาพ โดยสีขาวที่เหลือระหว่างรูปทรงจะนับได้มากเท่ากับสีที่ใช้.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#44
เจมส์ ทิสโซต์44. ผู้หญิงญี่ปุ่นในอ่างอาบน้ํา
Tissot นําเสนอผู้หญิงในชุดกิโมโนในการตกแต่งภายในแบบตะวันตกที่เต็มไปด้วยสิ่งของของญี่ปุ่น. ภาพวาดนี้เป็นของสะสมและเครื่องแต่งกาย Japonism ของ 1860s ล่อลวงโดยความแปลกใหม่ของสิ่งทอและเครื่องประดับ. ความแม่นยําอันยอดเยี่ยมของมันบันทึกแฟชั่นนี้ในขณะเดียวกันก็เผยให้เห็นระยะห่างระหว่างความฝันของญี่ปุ่นในปารีสและวัฒนธรรมที่วัตถุเหล่านี้มา.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#45
อองรี มาติส45. หญิงชาวญี่ปุ่นริมน้ํา
Matisse เป็นตัวแทนของสิ่งที่เรียกว่าผู้หญิงญี่ปุ่นใกล้น้ํา ซึ่งเป็นหัวข้อที่มีรสนิยมตะวันตกในเรื่องเครื่องแต่งกายและที่อื่นๆ. ต้องอ่านผืนผ้าใบด้วยความระมัดระวัง: ป้ายญี่ปุ่นให้ข้อมูลเกี่ยวกับจินตนาการของชาวยุโรปมากพอๆ กับแบบจําลอง. กรอบ สี และความเรียบง่ายมีความสําคัญมากกว่าการกล่าวอ้างเชิงสารคดีเกี่ยวกับญี่ปุ่น.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#46
อัลเฟรด สตีเวนส์46. ชาวปารีสชาวญี่ปุ่น
Alfred Stevens พรรณนาถึงผู้หญิงชาวยุโรปผู้สง่างามที่รายล้อมไปด้วยชุดกิโมโน หน้าจอ และสิ่งของจากญี่ปุ่น. ฉากนี้เป็นของสมัยนิยมของชาวปารีสเรื่องแรกเกี่ยวกับลัทธิญี่ปุ่น ซึ่งญี่ปุ่นยังคงจินตนาการผ่านสินค้านําเข้าอยู่บ่อยครั้ง. ความประณีตของสิ่งทอและท่าทางชวนฝันเผยให้เห็นความปรารถนาของชาวตะวันตกในการเปลี่ยนแปลงทิวทัศน์พอๆ กับการกําเนิดของการตกแต่งภายในแบบใหม่.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#47
วินเซนต์ แวน โก๊ะ47. ไอริส
แวนโก๊ะแยกดอกไอริสออกจากโรงพยาบาลแซงต์-เรมี และวางกรอบให้ใกล้เคียงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ โดยไม่มีขอบฟ้าหรือท้องฟ้า. ดอกไม้ที่ตัดตามขอบและโครงข่ายของใบไม้ทําให้นึกถึงพฤกษศาสตร์ตกแต่งของภาพพิมพ์ญี่ปุ่น. อย่างไรก็ตาม สัมผัสที่หนาและสีสันที่เข้มข้นยังคงเป็นของเขาอย่างเต็มที่ เขาเปลี่ยนบทเรียนการวางกรอบให้กลายเป็นการปรากฏตัวทางกายภาพ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#48
วินเซนต์ แวน โก๊ะ48. กิ่งเกาลัดในดอกไม้
ในแซงต์-เรมี แวนโก๊ะวาดภาพกิ่งก้านดอกเหมือนเครือข่ายที่พาดผ่านเกือบทั้งกรอบ. การตัดเย็บอย่างใกล้ชิดและความใส่ใจต่อจังหวะของพืชทําให้การศึกษาภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นของเขาเพิ่มมากขึ้น. แต่อิมพาสโตและฝีแปรงทําให้ใบไม้สั่นสะเทือนทางกายภาพ: เส้นอุคิโยเอะที่เรียนรู้จะถูกแปลงเป็นสสารตะวันตก.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#49
วินเซนต์ แวน โก๊ะ49. อลิสแคมป์ส
ที่ Alyscamps แวนโก๊ะมาบรรจบกันของเส้นทาง ลําต้น และโลงศพโบราณไปสู่ภาพเงาที่อยู่ห่างไกล. รูปทรงและสีสันที่อบอุ่นทําให้ฤดูใบไม้ร่วงของ Arlesian ง่ายขึ้นอย่างมาก. อิทธิพลของญี่ปุ่นส่งผลต่อการก่อสร้างในแนวทแยงและความตรงไปตรงมาของเครื่องบิน ในขณะที่สถานที่ฝังศพเพิ่มการทําสมาธิแบบตะวันตกตรงเวลา.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#50
วินเซนต์ แวน โก๊ะ50. สวนผลไม้บานสะพรั่ง
แวนโก๊ะเปลี่ยนสวนผลไม้ให้เป็นดอกไม้ในเครือข่ายของลําต้น กิ่งก้าน และสัมผัสเบาๆ ภายใต้ท้องฟ้าที่เกือบจะรวมกันเป็นหนึ่ง. ภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นช่วยให้เขาป้องกันต้นไม้และตัดกิ่งก้านข้างกรอบ. ในเมืองอาร์ลส์ เขาเห็นว่าดอกไม้นี้อยู่ทางตอนใต้ที่เทียบเท่ากับความฝันของญี่ปุ่น แต่แสงและสสารมาจากการสังเกตโดยตรงของเขา.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →Morisot, Degas, Tissot, Stevens และคนที่พวกเขารักเปลี่ยนการจ้องมองไปที่ท่าทาง เนื้อเยื่อ และพื้นที่ที่ไม่สมมาตรในแต่ละวัน.
#51
วินเซนต์ แวน โก๊ะ51. ผู้หว่าน II
ผู้หว่านจะเคลื่อนไปข้างหน้าดวงอาทิตย์สีเหลืองดวงใหญ่ ในขณะที่ทุ่งนาและท้องฟ้าร่วมกันใช้ผืนผ้าใบในแนวทแยงอันทรงพลัง. แวนโก๊ะใช้ลวดลายข้าวฟ่างแต่สร้างสรรค์ขึ้นใหม่ด้วยสีสันและโครงสร้างที่หล่อเลี้ยงด้วยภาพพิมพ์. ญี่ปุ่นในฝันและประเพณีชาวนาฝรั่งเศสจึงมาบรรจบกันในภาพลักษณ์อาร์เลเซียนที่เป็นส่วนตัวโดยสิ้นเชิง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#52
เอมิล เบอร์นาร์ด52. ผู้หญิงชาวเบรอตงสองคนในทุ่งหญ้า
เบอร์นาร์ดทําให้ผู้หญิงชาวเบรอตงเรียบง่ายขึ้นให้มีลักษณะล้อมรอบ ผ้าโพกศีรษะสีขาว และชุดสีจํานวนมากที่วางอยู่บนทุ่งหญ้า. เขาค้นหาภาพวาดสังเคราะห์ที่เป็นอิสระจากการสร้างแบบจําลองของนักธรรมชาติวิทยาร่วมกับโกแกง ภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นยืนยันความแข็งแกร่งของสีทึบและการตัด. ตัวเลขเหล่านี้เกือบจะกลายเป็นสัญญาณ แต่ยังคงยึดติดกับการสังเกตวัฒนธรรมท้องถิ่นที่ศิลปินสร้างขึ้นในอุดมคติ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#53
เอมิล เบอร์นาร์ด53. ชาวเบรอตงพร้อมร่ม
ผู้หญิงชาวเบรอตงสร้างผ้าสักหลาดที่ประกอบด้วยผ้าโพกศีรษะ ร่มกันแดด และชุดเดรสที่จัดเรียงเป็นสีขนาดใหญ่. เบอร์นาร์ดเปลี่ยนฉากระดับภูมิภาคให้เป็นองค์ประกอบสังเคราะห์ ห่างไกลจากการสร้างแบบจําลองและมุมมองทางวิชาการ. ภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นสนับสนุนการประหยัดของรายได้ ในขณะที่ตัวแบบเผยให้เห็นรสชาติแบบฟินเดอซีเคิลของชาวบริตตานีที่ถูกมองว่าได้รับการอนุรักษ์ไว้จากความทันสมัย.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#54
เอมิล เบอร์นาร์ด54. การเก็บเกี่ยว
วาดในปี พ.ศ.2431 การเก็บเกี่ยว โดย เอมิล เบอร์นาร์ด เป็นตัวแทนผลงานในสาขาเบรอตง. ตัวเลขและพื้นที่สีทําให้ฉากกลับมาเป็นจังหวะของรูปทรง แทนที่จะเป็นทิวทัศน์เชิงพรรณนาที่เรียบง่าย. Musée d'Orsay เก็บน้ํามันนี้ไว้บนผ้าใบภายใต้หมายเลข RF 1977 42. ประกาศจาก Musée d'Orsay.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#55
พอล เซรูซิเยร์55. เครื่องซักผ้า Laïta
ใน เครื่องซักผ้า Laïta (1892) Paul Sérusier แสดงให้ผู้หญิงที่ทํางานใกล้เมือง Pouldu บริตตานี. ริมฝั่ง ทุ่งนา และเงาถูกจัดเรียงเป็นพื้นผิวที่มีสีขนาดใหญ่: การลดความซับซ้อนนี้เชื่อมโยงงานกับการวิจัยซินเทติสต์ของ Nabis. น้ํามันบนผ้าใบขนาด 73.2 × 92.2 ซม. นี้เก็บไว้ที่ Musée d'Orsay ภายใต้หมายเลข RF 1981 8. ประกาศจาก Musée d'Orsay.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#56
เอมิล เบอร์นาร์ด56. แมดเดอลีนที่ Bois d'Amour
ในปี พ.ศ.2431 เอมิล เบอร์นาร์ดวาดภาพแมดเดอลีนน้องสาวของเขา ซึ่งมีอายุ 17 ปี นอนอยู่ในบัวส์ดามูร์ ใกล้เมืองปองต์-อาเวน. หญิงสาวคนนี้อยู่เบื้องหน้าในขณะที่แม่น้ําและต้นไม้ประกอบกันเป็นภูมิทัศน์ที่ได้รับแสงอีกดวงหนึ่งและสัมผัสอีกอย่างหนึ่ง. Musée d'Orsay อธิบายถึงความคลาดเคลื่อนนี้ว่าเป็นหนึ่งในน้ําพุที่เป็นสัญลักษณ์ของภาพวาด. ประกาศจาก Musée d'Orsay.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#57
มอริซ เดนิส57. ความลึกลับคาทอลิก
เดนิสถือว่าการประกาศเป็นฉากในบ้านที่แบนราบ สร้างขึ้นจากโปรไฟล์ พื้นที่ราบ และสีสัญลักษณ์. โครงร่างและความเรียบง่ายของแผนเป็นส่วนหนึ่งของการแบ่งแยก Nabi ซึ่งได้รับการบํารุงโดย Gauguin และภาพพิมพ์. ลัทธิญี่ปุ่นไม่ได้ลบนิกายโรมันคาทอลิกของศิลปิน แต่ทําให้เขามีภาษาสมัยใหม่เพื่อทําให้ความลึกลับปรากฏให้เห็นโดยไม่มีภาพลวงตาในการแสดงละคร.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#58
มอริซ เดนิส58. พระอาทิตย์สีขาวบนข้าวสาลี
เดนิสลดทุ่งข้าวสาลี ดวงอาทิตย์ และเงาให้เหลือเพียงแถบแสงต่อเนื่องกัน. ชื่อเรื่องยังคงบรรยายถึงทิวทัศน์ แต่ภาพวาดทําหน้าที่เป็นข้อตกลงของรูปแบบอยู่แล้ว. ภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น การสังเคราะห์ และแนวคิดนาบิเกี่ยวกับพื้นผิวที่ได้รับคําสั่งมาบรรจบกันที่นี่เพื่อแยกสีออกจากการเลียนแบบกลางแจ้งอย่างเข้มงวด.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#59
มอริซ เดนิส59. เย็นเดือนกันยายน
เดนิสสร้างในตอนเย็นด้วยภาพเงา ต้นไม้แนวตั้ง และแถบสี แทนที่จะสร้างด้วยแสงบรรยากาศ. การลดความซับซ้อนนี้มาจากการสังเคราะห์และการจ้องมองของ Nabi ซึ่งทั้งสองอย่างนี้ได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น. ภูมิทัศน์ยังคงเป็นที่จดจําได้ แต่เหนือสิ่งอื่นใด เวลากลายเป็นคอร์ดที่ตกแต่งและเกือบจะเป็นดนตรีระหว่างท้องฟ้า พื้นดิน และรูปปั้น.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#60
เอดูอาร์ วูยลาร์ด60. แม่และน้องสาวของศิลปิน
วิลลาร์ดวาดภาพแม่และน้องสาวของเขาภายในโดยที่ชุดเดรส วอลล์เปเปอร์ และเฟอร์นิเจอร์เกือบจะกลมกลืนกัน. การละลายของความลึกนี้มาจากการจ้องมองของนาบิบนพื้นผิวตกแต่ง ซึ่งได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น. ชีวิตประจําวันของครอบครัวกลายเป็นเครือข่ายของลวดลาย ความยากลําบากในการแยกแยะตัวเลขยังสะท้อนถึงความตึงเครียดอันเงียบงันของฉากด้วย.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#61
เอดูอาร์ วูยลาร์ด61. บนเตียง
วิลลาร์ดแสดงร่างหนึ่งนอนอยู่ในห้องซึ่งมีวอลเปเปอร์ ผ้าห่ม และผ้าม่านแทบจะดูดซับร่างกายได้. กรอบปิดและพื้นผิวที่อิ่มตัวเตือนเราว่า Nabis ยังคงรักษาสิทธิ์ในการกําจัดการหายใจแบบคลาสสิกได้อย่างไร. ฉากที่ใกล้ชิดกลายเป็นรูปแบบต่อเนื่อง ลักษณะสงบ แต่หนาแน่นอย่างแปลกประหลาด.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#62
ปิแอร์ บอนนาร์ด62. เด็กบนทราย
บอนนาร์ดสังเกตเห็นเด็กคนหนึ่งเล่นอยู่บนทรายจากมุมมองที่สูงขึ้นเล็กน้อย. ภาพเงา ถัง และภูมิประเทศมีการกระจายเหมือนป้ายบนพื้นผิวสีอ่อน ด้วยความเรียบง่ายของกราฟิกซึ่งทําให้ได้รับฉายาว่าญี่ปุ่น. การเล่นในแต่ละวันมาแทนที่เรื่องใหญ่ การจัดกรอบก็เพียงพอแล้วที่จะให้จังหวะและบทกวี.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#63
เอดูอาร์ วูยลาร์ด63. ชุดพายเรือ
วิลลาร์ดทําให้ชุดดอกไม้เป็นพื้นที่ที่กว้างใหญ่และกระฉับกระเฉงพอๆ กับตัวละคร. วอลล์เปเปอร์ สิ่งทอ และร่างกายตอบสนองซึ่งกันและกันโดยไม่มีลําดับชั้น ตามตรรกะการตกแต่งที่หล่อเลี้ยงด้วยภาพพิมพ์. เอกลักษณ์ของแบบจําลองมีความสําคัญน้อยกว่าการมีอยู่ในโลกแห่งลวดลาย: การตกแต่งภายในภายในประเทศกลายเป็นฉากที่แท้จริงของภาพวาด.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#64
เอดูอาร์ วูยลาร์ด64. ในร้านเสริมสวยที่ Natansons ใน Villeneuve-sur-Yonne
Vuillard สังเกตห้องนั่งเล่นของ Natansons เป็นพื้นที่สําหรับการสนทนาที่แบ่งตามเฟอร์นิเจอร์ ผ้า และภาพเงา. ผู้คนไม่โพสท่า พวกมันจะถูกถ่ายในช่วงเวลาของการตั้งค่า. ภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นที่ถ่ายทอดโดยความรู้สึกของนาบิ ช่วยให้สามารถตัดเย็บและความลึกที่ไม่มั่นคง ซึ่งทําให้การเข้าสังคมสมัยใหม่เป็นจริงมากกว่าภาพเหมือนของกลุ่มอย่างเป็นทางการ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#65
เอดูอาร์ วูยลาร์ด65. โต๊ะ
Vuillard เปลี่ยนโต๊ะในบ้านให้เป็นจุดเน้นขององค์ประกอบภาพ ล้อมรอบด้วยลวดลาย วัตถุ และรูปปั้นที่ดูดซับบางส่วนจากภายใน. มุมมองที่สูงและความลึกที่ตื้นเป็นหนี้บุญคุณอย่างมากต่อรูปลักษณ์ของนาบิบนภาพพิมพ์. ไม่มีอะไรที่ยิ่งใหญ่ แต่ทุกสิ่งครอบครองสถานที่ที่กระตือรือร้นในจังหวะของชีวิตประจําวัน.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#66
เอ็ดการ์ เดอกาส์66. Foyer de la danse ที่ Opera บนถนน Le Peletier
เดอกาส์แสดงโฟกัสการเต้นด้วยมุมมองเฉียง ตัวเลขที่กระจายอยู่ในช่องว่างเล็กๆ และประตูที่เปิดสนามที่สอง. การปฏิเสธฉากที่อยู่ตรงกลางนี้เป็นผลมาจากภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น. โอเปร่าถูกพบเห็นในพื้นที่ทํางานก่อนการแสดง: การออกกําลังกาย การรอคอย และสถาปัตยกรรมประกอบขึ้นเป็นความทันสมัยที่แท้จริงของภาพวาด.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#67
เอ็ดการ์ เดอกาส์67. บทเรียนการเต้นรํา
เดอกาส์ยืดห้องเต้นรําในรูปแบบแนวนอน ทิ้งช่องว่างขนาดใหญ่ และตัดหลายร่างตามขอบ. ภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นทําให้เขาคุ้นเคยกับกรอบเหล่านี้ซึ่งดูเหมือนบังเอิญในขณะที่มีการจัดระเบียบอย่างเข้มงวด. บทเรียนนี้กลายเป็นการศึกษาเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวซ้ําๆ ความเหนื่อยล้า และวินัย มากกว่าการแสดงที่สง่างาม.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#68
เอ็ดการ์ เดอกาส์68. คลาสเรียนเต้น
ในชั้นเรียนเต้นรํานี้ นักบัลเล่ต์จะกระจายเป็นกลุ่มเล็กๆ สังเกตจากมุมด้านข้างซึ่งปฏิเสธความสมมาตร. เดอกาส์ใช้พื้นเป็นพื้นผิวแสงขนาดใหญ่และตัวเลขเป็นสําเนียง. อิทธิพลของญี่ปุ่นสามารถเห็นได้จากโครงสร้างนอกศูนย์กลาง แต่ยังให้ความสนใจกับท่าทางระดับกลางมากกว่าท่าทางที่สมบูรณ์แบบ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#69
เบิร์ธ โมริโซต์69. ผู้หญิงและเด็กที่ระเบียง
โมริซอตวางผู้หญิงและเด็กไว้หน้ากลอนที่เปิดสู่ปารีส. กรอบตัดผ่านสถาปัตยกรรม รวบรวมตัวเลขเข้าด้วยกัน และปล่อยให้เมืองลอยอยู่ในระยะไกล เป็นอิสระที่เข้ากันได้กับความสนใจของเขาต่อภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น. ฉากครอบครัวไม่ได้ถูกล็อคอยู่ข้างใน แต่ตั้งอยู่บนธรณีประตูของความทันสมัยในเมือง ระหว่างความใกล้ชิดและความน่าตื่นตาตื่นใจ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#70
เบิร์ธ โมริโซต์70. วันฤดูร้อน
ผู้หญิงสองคนนั่งอยู่ในเรือ มองอย่างใกล้ชิดและมองจากด้านบนเล็กน้อย. โมริซอตหลีกเลี่ยงภาพพาโนรามาและมุ่งความสนใจไปที่ท่าทาง ชุดเดรส และน้ําซึ่งกินพื้นที่พื้นหลังเกือบทั้งหมด. การตัดเย็บที่โดดเด่นนี้เชื่อมโยงกับบทเรียนเกี่ยวกับภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น: ฉากสมัยใหม่สามารถเข้มข้นขึ้นเมื่อคุณเลิกแสดงทุกอย่าง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#71
เบิร์ธ โมริโซต์71. การล่าผีเสื้อ
โมริซอตจับภาพการล่าผีเสื้อเป็นการกระทําสั้นๆ ที่กระจัดกระจายอยู่ในพืชพรรณ. ร่างไม่ได้ครอบงําสวน พวกมันปรากฏอยู่ตรงนั้นในชุดเดรสและท่าทางที่รวดเร็ว. กรอบที่เปิดกว้างและลําดับความสําคัญที่มอบให้ในขณะนี้เข้าร่วมกับอุกิโยะเอะ "ศิลปะแห่งโลกลอยน้ํา" นี้ซึ่งได้แสดงให้อิมเพรสชั่นนิสต์เห็นบทกวีในชีวิตประจําวัน.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#72
เบิร์ธ โมริโซต์72. ที่ลูกบอล
โมริซอตคว้าหญิงสาวในชุดราตรีด้วยการสัมผัสที่รวดเร็วและกรอบที่ดูเหมือนจะขัดจังหวะท่าทาง. อิทธิพลของญี่ปุ่นนั้นทางอ้อม: สามารถรับรู้ได้ในรสชาติในขณะนั้น ตัวเลขที่ถูกตัดขาด และพื้นที่ที่เปิดทิ้งไว้. ศิลปินจึงเปลี่ยนโลกทางโลกให้เป็นประสบการณ์การมองเห็นบนมือถือมากกว่าภาพเหมือนอย่างเป็นทางการ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#73
เบิร์ธ โมริโซต์73. การอ่าน
วาดเมื่อปี พ.ศ.2416 การอ่าน แสดงให้เห็นเอ็ดมา น้องสาวของเบิร์ต โมริโซต์ นั่งอยู่บนพื้นหญ้าพร้อมกับหนังสือเล่มสีน้ําเงิน. ชุดเดรสสีขาว หมวกคลุมด้วยสีเขียว และผ้าห่มสีชมพูผสมผสานเข้ากับสัมผัสที่รวดเร็วซึ่งนําแสงสว่างมาสู่กลางแจ้ง. เดอะ พิพิธภัณฑ์ศิลปะคลีฟแลนด์ เก็บรักษาภาพวาดนี้ที่นําเสนอในนิทรรศการอิมเพรสชั่นนิสต์ครั้งแรกในปี พ.ศ.2417. กรอบแบบเปิดทําให้โมริโซต์สนใจช่วงเวลาธรรมดาๆ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#74
ปิแอร์-โอกุสต์ เรอนัวร์74. หญิงสาวที่มีผ้าคลุมหน้า
เรอนัวร์มุ่งความสนใจไปที่ใบหน้าที่ถูกกรองบางส่วนด้วยผ้าคลุมหน้า ซึ่งเป็นอุปกรณ์เสริมที่ทําให้รูปทรงและแสงแตกเป็นชิ้นๆ. ความเชื่อมโยงกับลัทธิญี่ปุ่นนั้นเกิดจากการวางกรอบที่ใกล้ชิดและความสําคัญที่มอบให้กับพื้นผิวในแต่ละวัน. อย่างไรก็ตาม จิตรกรรมยังคงยึดหลักในการค้นหาแบบจําลองและเนื้อหนัง ซึ่งเป็นภาพตะวันตกมากกว่าพื้นที่ราบของกลุ่ม Nabis ในยุคเดียวกัน.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#75
ปิแอร์-โอกุสต์ เรอนัวร์75. อีรีดเดอร์
เรอนัวร์นําใบหน้าและหนังสือมารวมกันจนกระทั่งเขาอ่านช่วงเวลาที่เกือบจะเป็นส่วนตัว. การจัดกรอบที่แน่นหนาและรูปร่างที่ซึมซับในกิจกรรมสามารถสนทนากับวิธีที่ภาพพิมพ์จับภาพท่าทางธรรมดาๆ โดยไม่ต้องเปลี่ยนให้เป็นการเล่าเรื่องที่ยิ่งใหญ่. ความเชื่อมโยงกับลัทธิญี่ปุ่นยังคงเป็นทางการมากกว่าสัญลักษณ์: ความใกล้ชิด การตัด และพื้นผิวมีความสําคัญมากกว่าเกร็ดเล็กเกร็ดน้อย.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →Gauguin, Sérusier, Bonnard, Vuillard, Denis และ Matisse ขยายพื้นที่ราบและพื้นผิวตกแต่งโดยไม่ต้องออกจากสนามวาดภาพ.
#76
ปิแอร์-โอกุสต์ เรอนัวร์76. มาดามชาร์ป็องตีเยและลูกๆ ของเธอ
เรอนัวร์วาดภาพจอร์ชส ชาร์ป็องตีเย ภรรยาของผู้จัดพิมพ์และลูกๆ ของเธอภายในที่อัดแน่นไปด้วยพรม มุ้งลวด และสิ่งของจากเอเชีย. การตกแต่งนี้เป็นเครื่องพิสูจน์โดยตรงถึงรสนิยมของญี่ปุ่นของชนชั้นสูงชาวปารีส. อย่างไรก็ตาม องค์ประกอบยังคงเป็นภาพเหมือนทางโลกที่ยิ่งใหญ่: ลัทธิญี่ปุ่นทําหน้าที่เหนือสิ่งอื่นใดในสภาพแวดล้อมทางวัตถุและในความสมบูรณ์ของพื้นผิว.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#77
หลุยส์ อันเกติน77. Avenue de Clichy ห้าโมงเย็น
Anquetin เป็นตัวแทนของถนนในปารีสผ่านรูปทรงที่มืดมิด พื้นที่ราบ และมุมมองที่บีบอัด. ลักษณะการแบ่งส่วนนี้เป็นหนี้หน้าต่างกระจกสีพอๆ กับภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเมืองสามารถใส่ภาพเงาและเส้นทแยงมุมบางส่วนได้อย่างไร. สนธยาไม่จางหายไป: สร้างขึ้นตามโซน ทําให้ถนนมีความเร็วกราฟิกใหม่.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#78
พอล โกแกง78. ภาพเหมือนตนเอง
ในภาพเหมือนตนเองในวัยเยาว์นี้ โกแกงแสดงตัวเองก่อนการสังเคราะห์ของชาวเบรอตงและตาฮิติที่ยิ่งใหญ่เสียอีก. ความสนใจในการเดินทางลัทธิญี่ปุ่นของเขามีสาเหตุมาจากคําพูดที่มองเห็นได้น้อยกว่าวิถีที่เขาประกาศ ไม่กี่ปีต่อมา โปรไฟล์ที่ชัดเจน เรียบเนียน และการจัดองค์ประกอบภาพนอกศูนย์กลางจะกลายเป็นสิ่งจําเป็นสําหรับภาษาของเขา. ผืนผ้าใบจึงทําหน้าที่เป็นจุดเริ่มต้นมากกว่าตัวอย่างที่เสร็จสมบูรณ์.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#79
คล็อด โมเนต์79. ดอกลิลลี่น้ํา: เช้า
ป้าย Morning ขนาดใหญ่เป็นของวงจรที่ Monet เสนอให้กับรัฐหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง. สระน้ําล้อมรอบการจ้องมองที่ไร้ขอบฟ้า ในรูปแบบพาโนรามาชวนให้นึกถึงทั้งหน้าจอและม้วนกระดาษที่ทาสี. ลัทธิญี่ปุ่นไม่ใช่เครื่องประดับที่สามารถระบุตัวตนได้อีกต่อไป แต่อาศัยอยู่ในวิธีการขยายเวลาและพื้นที่ในการวาดภาพ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#80
คล็อด โมเนต์80. ดอกลิลลี่น้ํา
ในดอกลิลลี่น้ําขนาดใหญ่ตอนปลายขอบฟ้าหายไปและสระน้ําก็เต็มขอบเขตการมองเห็นอย่างสมบูรณ์. โมเนต์ผลักดันอิสรภาพที่มีอยู่แล้วในเฟรมของญี่ปุ่นไปไกลมาก การจ้องมองไม่ได้ครอบงําภูมิทัศน์อีกต่อไป มันลอยอยู่ท่ามกลางแสงสะท้อน พืช และเมฆ. รูปแบบพาโนรามาเปลี่ยนลวดลายของสวนให้เป็นสภาพแวดล้อม ซึ่งอยู่กึ่งกลางระหว่างการทาสี การตกแต่ง และการดื่มด่ํา.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#81
คล็อด โมเนต์81. ดอกบัว: สีเขียวสะท้อน
ในการสะท้อนสีเขียวเหล่านี้ บ่อน้ํา Giverny จะกลายเป็นพื้นผิวที่ไม่มีตลิ่งที่มั่นคง ปกคลุมไปด้วยจุดพืชผักและจุดส่องสว่าง. การไม่มีขอบฟ้าช่วยขยายอิสรภาพที่เรียนรู้จากภาพพิมพ์ การมองลงไปก็เพียงพอแล้วที่จะสร้างโลก. โมเนต์ไม่ได้วาดภาพสวนญี่ปุ่นว่าเป็นความอยากรู้อยากเห็นอีกต่อไป แต่เป็นลานสายตาที่เป็นอิสระซึ่งมีน้ําและท้องฟ้าแลกเปลี่ยนกัน.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#82
คล็อด โมเนต์82. ผู้หญิงที่มีร่มกันแดดหันไปทางซ้าย
โมเนต์ใช้โมเดลเดียวกันคือ ซูซาน ฮอสเชเด ในภาพวาดสองภาพ โดยที่ร่ม ลม และแสงมีค่ามากกว่าอัตลักษณ์. ร่างที่มองจากมุมต่ําและตัดด้วยขอบทําให้นึกถึงอิสระในการวางกรอบภาพพิมพ์. ในเวอร์ชันหันหน้าไปทางซ้ายนี้ ร่างกายจะกลายเป็นจุดหมุนระหว่างเมฆที่รวดเร็ว หญ้า และผ้า.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#83
คล็อด โมเนต์83. ผู้หญิงที่มีร่มกันแดดหันหน้าไปทางขวา
จี้หันไปทางขวาเพื่อกลับมวลโดยไม่ต้องทําซ้ําผืนผ้าใบแรก. โมเนต์ถือว่าภาพทั้งสองเป็นรูปแบบหนึ่ง ซึ่งเป็นกระบวนการที่ใกล้เคียงกับแนวคิดต่อเนื่องที่เขาชื่นชมในโฮคุไซและฮิโรชิเงะ. ภาพเงา ร่ม และขอบฟ้าต่ําช่วยให้คุณวัดได้ว่าทิศทางที่แตกต่างกันเพียงเล็กน้อยเปลี่ยนแปลงการเคลื่อนไหวทั้งหมดของท้องฟ้าอย่างไร.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#84
กุสตาฟ คลิมท์84. มาร์กาเร็ต สโตนโบโรห์-วิตเกนสไตน์
Klimt พรรณนาถึง Margarethe Stonborough-Wittgenstein ในชุดสีขาวด้านหน้าการตกแต่งดอกไม้และเรขาคณิต. ภาพเงาดหน้ายังคงเชื่อมโยงกับภาพเหมือนทางโลก ในขณะที่พื้นหลังที่แบนทําให้ร่างกายเข้าใกล้แผงตกแต่งมากขึ้น. ลัทธิญี่ปุ่นแบบเวียนนาผสมผสานที่นี่กับศิลปะประยุกต์และการแยกตัวออก เพื่อค้นหาความสามัคคีระหว่างภาพวาด สิ่งทอ และการตกแต่งภายใน.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#85
มอริซ เดนิส85. การคลอดบุตร
เดนิสเป็นตัวแทนของความเป็นแม่ด้วยโปรไฟล์และท่าทางที่เรียบง่ายซึ่งเปลี่ยนฉากครอบครัวให้กลายเป็นภาพที่เกือบจะศักดิ์สิทธิ์. ภาพที่แบนราบและจังหวะการตกแต่งเป็นส่วนหนึ่งของภาษานาบิ ซึ่งภาพพิมพ์ของญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในหลายแหล่ง. ชีวิตประจําวันและจิตวิญญาณไม่ได้ถูกต่อต้านอีกต่อไป พื้นผิวที่สงบก็เพียงพอที่จะนําพวกเขามารวมกัน.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#86
คล็อด โมเนต์86. สวนของศิลปินใน Giverny
โมเนต์วาดภาพดอกไอริสและทางเดินในสวนของเขาในจิแวร์นีให้เป็นพื้นที่ที่สร้างขึ้นและได้รับการปลูกฝัง. เทือกเขาหลากสีสัน วิวเฉียง และกิ่งก้านที่ตัดฉากนี้ทําให้เขาชื่นชมญี่ปุ่นมากขึ้น. สวนจึงไม่เพียงแต่เป็นหัวข้อเท่านั้น แต่ยังเป็นงานเตรียมการขนาดเท่าจริง ซึ่งจัดขึ้นเพื่อสร้างกรอบใหม่อย่างต่อเนื่อง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#87
ราอูล ดูฟี่87. สวนร้าง
Dufy เปลี่ยนสวนร้างให้เป็นพืชอาหรับและพื้นที่สีอ่อน. ความว่างเปล่า รูปทรงที่รวดเร็ว และอิสระในการถ่ายภาพเตือนเราว่าความทันสมัยของยุโรปได้เรียนรู้จากภาพพิมพ์ที่จะไม่เติมเต็มแต่ละส่วนของภาพวาดอย่างไร. การละทิ้งไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า แต่เปิดโอกาสให้พืชได้ประดิษฐ์ของตกแต่งของตัวเอง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#88
เจมส์ แอบบอตต์ แมคนีล วิสต์เลอร์88. เชลซี
วิสต์เลอร์วาดภาพเชลซีว่าเป็นชายฝั่งอันเงียบสงบซึ่งมีรายละเอียดละลายไปไม่กี่โทน. การเปรียบเทียบกับฮิโรชิเกะนั้นเนื่องมาจากเศรษฐกิจของภูมิทัศน์เมือง ความว่างเปล่า และความสําคัญของช่วงเวลาในชั้นบรรยากาศ. ลอนดอนไม่ใช่เมืองหลวงที่อธิบายอนุสาวรีย์ตามอนุสาวรีย์อีกต่อไป แต่กลายเป็นความรู้สึกที่เชื่อมโยงระหว่างน้ํา ท้องฟ้า และอุตสาหกรรม.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#89
ปิแอร์-โอกุสต์ เรอนัวร์89. หน้าอกของหญิงสาวมองดอกไม้
เรอนัวร์รวบรวมเด็กสาวและดอกไม้ในฉากที่อ่อนโยนซึ่งมีรูปลักษณ์ ใบหน้า และช่อดอกไม้เป็นวงจรเล็กๆ. ความเชื่อมโยงกับลัทธิญี่ปุ่นนั้นอยู่รอบข้าง: การจัดกรอบที่ใกล้ชิด วัตถุในชีวิตประจําวัน และความสนใจในการตกแต่งดอกไม้. สัมผัสและการสร้างแบบจําลองยังคงเป็นแบบเรโนอิเรียนอย่างลึกซึ้ง ซึ่งทําให้สามารถวัดความหลากหลายของการตอบสนองแบบตะวันตกต่อวัฒนธรรมการมองเห็นใหม่ได้.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#90
เฟลิกซ์ วัลล็อตตัน90. โรงอาบน้ําในตอนเย็นของฤดูร้อน
Vallotton สร้างห้องอาบน้ํายามเย็นด้วยเงาที่คมชัด เงา และพื้นที่สีขนาดใหญ่. ภาษาของช่างแกะสลักของเขาซึ่งได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น ทําให้รูปปั้นเหล่านี้แทบจะขาดหายไป. ภูมิทัศน์ฤดูร้อนสูญเสียความนุ่มนวลแบบอิมเพรสชั่นนิสม์และกลายเป็นฉากที่เงียบและแปลกเล็กน้อย ซึ่งความชัดเจนของโครงร่างยังคงคําบรรยายทั้งหมดไว้.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#91
ปิแอร์ บอนนาร์ด91. ทไวไลท์
บอนนาร์ดทําให้พลบค่ําเป็นการเปลี่ยนสีมากกว่าเอฟเฟกต์บรรยากาศตามแบบจําลอง. ร่างและภูมิทัศน์ได้รับการจัดลําดับบนพื้นผิวตื้น ซึ่งต่อเนื่องกับการจ้องมองของญี่ปุ่น. เวลาที่ไม่แน่นอนทําให้รูปทรงต่างๆ เข้าใกล้ฉากมากขึ้นโดยไม่หายไป ราวกับว่าโลกกลายเป็นภาพพิมพ์ที่มีสีสันในช่วงสั้นๆ.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#92
เจมส์ ทิสโซต์92. หอศิลป์ของ HMS กัลกัตตา
Tissot วางกรอบแกลเลอรีของเรือด้วยรูปทรงที่ตัด เชือก มุม และความลึกที่แน่นหนา. ความแม่นยําทางโลกของจิตรกรมาบรรจบกับองค์ประกอบกราฟิกที่น่าประหลาดใจซึ่งเข้ากันได้กับบทเรียนภาษาญี่ปุ่น. การจ้องมองจะไหลไปยังศูนย์กลางน้อยกว่าจากรายละเอียดหนึ่งไปยังอีกรายละเอียดหนึ่ง ตามสถาปัตยกรรมของเรือและความสัมพันธ์ทางสังคม.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#93
คล็อด โมเนต์93. ทุ่งม่านตาสีเหลืองใน Giverny
ดอกไอริสสีเหลืองของ Giverny ก่อให้เกิดมวลสีสันสดใสซึ่งนําสายตาไปยังสวนโดยไม่ต้องมีจุดศูนย์กลางเพียงจุดเดียว. โมเนต์แต่งขึ้นจากการทําซ้ําของพืช การตัดที่ไม่เสถียร และความลึก หลักการเสริมด้วยการศึกษาภาพพิมพ์ของเขา. ไม่ได้อ้างถึงลวดลายของญี่ปุ่น มันกลายเป็นวิธีการจัดระเบียบความอุดมสมบูรณ์ที่แท้จริงของสวนของตัวเอง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#94
อองรี มาติส94. สาวน้อยสองคน พื้นหลังสีเหลืองและสีแดง
Matisse รวบรวมเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ สองคนมารวมตัวกันต่อหน้าพื้นหลังสีเหลืองและสีแดงซึ่งมีความเข้มข้นแข่งขันกับตัวเลข. ลัทธิญี่ปุ่นกระทําที่นี่โดยมรดก: พื้นที่ราบ โครงร่าง การตกแต่ง และการปฏิเสธความลึกที่มั่นคง ได้กลายเป็นทรัพยากรธรรมดาของความทันสมัย. ผลงานช่วงปลายแสดงให้เห็นว่าการค้นพบในศตวรรษที่ 19 ยังคงดําเนินต่อไปตามแฟชั่นสําหรับแฟนๆ และชุดกิโมโนอย่างไร.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#95
ปิแอร์-โอกุสต์ เรอนัวร์95. สาวนั่งอยู่ในภูมิประเทศ (สาวน้อยนั่งอยู่ในสวน)
เรอนัวร์วางเด็กสาวไว้ในสวนที่มีสีและสัมผัสเชื่อมโยงเสื้อผ้า ใบหน้า และพืชพรรณ. ความเชื่อมโยงกับลัทธิญี่ปุ่นยังคงเป็นทางอ้อม โดยส่วนใหญ่อยู่ในขอบเขตที่ใกล้ชิดและไม่มีการเล่าเรื่อง. ตําแหน่งที่ล่าช้านี้เป็นไปโดยสมัครใจ: งานนี้เป็นของบรรยากาศแห่งเสรีภาพในการมองเห็นที่สร้างขึ้นในขณะนั้น โดยไม่ต้องเป็นแถลงการณ์ของญี่ปุ่น.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#96
ปิแอร์-โอกุสต์ เรอนัวร์96. หญิงสาวในหมวกสีชมพู (หญิงสาวในหมวกสีชมพู)
หมวกสีชมพูเน้นสีรอบๆ ใบหน้า ในขณะที่พื้นหลังยังคงนุ่มนวลและมองเห็นได้ไม่ดี. เรอนัวร์ชอบโมเดลที่มีชีวิตมากกว่าแบบเรียบ ซึ่งทําให้ผืนผ้าใบอยู่ห่างจากตัวอย่างภาษาญี่ปุ่นโดยตรงที่สุด. ปิดการเดินทางราวกับเสียงสะท้อนที่กระจาย: การจัดกรอบที่ใกล้ชิดและคุณค่าการตกแต่งของเครื่องแต่งกายเป็นพยานถึงความทันสมัยที่มีร่วมกัน ไม่ใช่คําพูดที่ชัดเจน.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#97
ปิแอร์-โอกุสต์ เรอนัวร์97. หัวหน้าเด็กสาว
เรอนัวร์วาดภาพศีรษะของเด็กสาวด้วยการสร้างแบบจําลองที่นุ่มนวลและสัมผัสที่นุ่มนวลซึ่งยังห่างไกลจากรูปทรงของญี่ปุ่น. สถานที่ของเขาในการเดินทางครั้งนี้เหนือสิ่งอื่นใดคือการวางกรอบที่ใกล้ชิดและรสนิยมสมัยใหม่สําหรับร่างที่ไม่มีเรื่องราว. งานนี้จึงแสดงให้เห็นถึงขีดจํากัดที่เป็นประโยชน์ของคําว่า Japonism: ไม่ใช่ว่าการตัดทอนเวลาที่กล้าหาญทั้งหมดถือเป็นการเสนอราคาโดยตรง.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#98
เจมส์ แอบบอตต์ แมคนีล วิสต์เลอร์98. น็อคเทิร์น
Nocturne โดย Whistler นี้เป็นของการค้นหาลอนดอนของเขาโดยลดค่าและสําเนียงการส่องสว่างลงเหลือเพียงไม่กี่ค่า. แม้ว่ารูปแบบที่แน่นอนจะจางหายไป บทเรียนของฮิโรชิเงะยังคงมองเห็นได้ท่ามกลางความว่างเปล่า ความไม่สมดุล และความมั่นใจที่วางอยู่ในภาพเงา. การวาดภาพต้องได้รับการดูแลอย่างช้าๆ แทบจะไม่มีอะไรอธิบายเลย แต่มีเวลาและอากาศอยู่.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#99
เอมิล เบอร์นาร์ด99. ผู้หญิงเบรอตงบนเรือเฟอร์รี่
เบอร์นาร์ดจัดชาวเบรอตงด้วยเรือเฟอร์รีตามโปรไฟล์ ผ้าโพกศีรษะ และแยกฝูงมืดออกจากกัน. เรือบีบอัดร่างกายและส่งเสริมองค์ประกอบผ้าสักหลาด ใกล้เคียงกับความชัดเจนในการเล่าเรื่องของภาพพิมพ์. อย่างไรก็ตาม ฉากการขนส่งสมัยใหม่ยังคงรักษาตัวละครโบราณที่ศิลปินฉายลงบนบริตตานี ซึ่งเป็นความตึงเครียดตามแบบฉบับของการสังเคราะห์ของเขา.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →
#100
หลุยส์ อันเกติน100. โรงสีสีแดง
Anquetin วาดภาพมูแลงรูจด้วยรูปทรงหนา สีสันยามค่ําคืน และภาพเงาที่บีบอัด. ฝูงชนและแสงไฟกลายเป็นสัญญาณแทนที่จะเป็นปริมาตรจําลอง ต้องขอบคุณการแบ่งแยกที่หล่อเลี้ยงโดยภาพลักษณ์ของญี่ปุ่น. คาบาเร่ต์ของชาวปารีสจึงพบภาษากราฟิกที่ปรับให้เข้ากับความเร็ว โปสเตอร์ และแสงประดิษฐ์.
สั่งทําสําเนาภาพวาดนี้ →สิ่งที่ผลงานเปิดเผย
หนึ่งร้อยภาพวาด สามการเคลื่อนไหวที่เด็ดขาด
ลัทธิญี่ปุ่นไม่เกี่ยวกับชุดกิโมโนหรือสะพานสีแดง. อิทธิพลของมันทําหน้าที่ในการวางกรอบ พื้นผิว และการเลือกช่วงเวลาธรรมดา. หลังจากภาพวาดนับร้อยภาพ มุมมองทางวิชาการก็ดูเหมือนจะสวมปลอกคอที่แน่นเกินไปเล็กน้อย.
ขอบของเฟรมเริ่มทํางาน
ตัดตัวเลข ต้นไม้ด้านข้างและแนวทแยงบังคับให้ดวงตาสร้างพื้นที่ที่ยังคงอยู่นอกภาพขึ้นมาใหม่.
พื้นผิวได้รับแฟรนไชส์
พื้นที่เรียบ รูปทรง และลวดลายตกแต่งเตือนเราว่าผืนผ้าใบยังเป็นวัตถุที่มีการจัดระเบียบ ไม่ใช่แค่หน้าต่างของนักเล่นกลลวงตา.
ชีวิตประจําวันสมควรได้รับการวาดภาพที่ยอดเยี่ยม
ห้องอาบน้ํา ห้องอ่านหนังสือ สวน สะพาน และการตกแต่งภายในได้รับการจัดแสดงที่ทันสมัยโดยไม่ต้องใช้หัวข้อที่กล้าหาญ.
ลําดับเหตุการณ์ของการจ้องมองการเดินทาง
ห้าวันเพื่อดูอิทธิพลเปลี่ยนธนาคาร
อนุสัญญาคานากาว่าเร่งการแลกเปลี่ยนและการหมุนเวียนวัตถุและรูปภาพของญี่ปุ่นไปทางตะวันตก.
นิทรรศการ Paris Universal Exhibition ช่วยให้ทัศนียภาพอันงดงามของศิลปะของญี่ปุ่น.
โมเนต์นําเสนอคามิลล์ในชุดญี่ปุ่นและเปลี่ยนแฟชั่นของชาวปารีสให้เป็นภาพวาดขนาดใหญ่ที่ยอดเยี่ยมและคลุมเครือ.
ในปารีส แวนโก๊ะได้เปลี่ยนภาพพิมพ์สองภาพให้เป็นสีน้ํามันและเพิ่มความเข้มข้นของสี รูปทรง และเส้นขอบ.
นิทรรศการภาพพิมพ์ครั้งใหญ่ในปารีสทําเครื่องหมาย Cassatt และยืนยันอิทธิพลของญี่ปุ่นต่อความทันสมัยของตะวันตก.
อิทธิพลในเชิงลึก
ญี่ปุ่นกําลังเคลื่อนไหวอย่างไรในการวาดภาพแบบตะวันตก?
หลังจากที่ญี่ปุ่นค่อยๆ เปิดการค้าระหว่างประเทศ ใบโฮคุไซ ฮิโรชิเกะ อุตามาโระ และไอเซ็นก็หมุนเวียนในการประชุมเชิงปฏิบัติการของยุโรป. พวกเขาไม่ได้เสนอจุดหายตัวจากศูนย์กลางหรือลําดับชั้นทางวิชาการ: สาขาสามารถตัดเฟรม สะพานข้ามภาพในแนวทแยง และร่างสมดุลช่องว่างขนาดใหญ่ที่ถูกโยนไปด้านข้าง.
Manet และ Whistler แนะนําภาพพิมพ์ พัดลม เครื่องลายคราม และหน้าจอเป็นครั้งแรกในภาพบุคคลของพวกเขา. วัตถุเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงแฟชั่น ซึ่งบางครั้งก็เต็มไปด้วยจินตนาการแบบตะวันตก แต่ก็ปรับเปลี่ยนองค์ประกอบด้วย. การตกแต่งไม่ถือเป็นรอง สิ่งทอ ผนัง และภาพเงามีส่วนร่วมในการจัดเรียงเส้นและสีเดียวกัน.
แวนโก๊ะมีส่วนร่วมในการสนทนาที่ตรงที่สุด. เขารวบรวมภาพพิมพ์ คัดลอกฮิโรชิเงะและไอเซนในภาพวาดสีน้ํามัน จากนั้นจึงเปลี่ยนรูปทรงและพื้นที่ราบให้เป็นทิวทัศน์ของอาร์ลส์และแซงต์-เรมี. ญี่ปุ่นที่เขาจินตนาการนั้นใฝ่ฝันอย่างกว้างขวาง แต่นิยายเรื่องนี้ทําให้เขาสามารถละทิ้งโทนสีเข้มของการเริ่มต้นและคิดถึงสีสันด้วยอิสรภาพใหม่.
ที่โมเนต์ อิทธิพลถูกสร้างขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป. คอลเลกชันภาพพิมพ์ของเขามาพร้อมกับการสร้างสวนน้ํา Giverny สะพาน และดอกบัว. เมื่อซีรีส์ดําเนินไป ขอบฟ้าจะหายไป การสะท้อนจะมีความสําคัญพอๆ กับต้นไม้และผืนผ้าใบเข้าใกล้หน้าจอหรือลูกกลิ้งแบบพาโนรามา.
Degas, Morisot และ Cassatt จํากรอบเป็นหลัก: ตัวที่ถูกตัด มุมมองสูง พื้นหรือน้ําขนาดใหญ่ และท่าทางที่จับได้ระหว่างสองท่าทาง. ชีวิตประจําวันจึงได้รับความตึงเครียดครั้งใหม่. บทเรียนภาษาญี่ปุ่นไม่ได้อยู่ที่อุปกรณ์เสริมที่เป็นที่รู้จักอีกต่อไป แต่อยู่ที่การตัดสินใจที่จะแสดงให้น้อยลงเพื่อแสดงให้มากขึ้น.
Gauguin, Sérusier, Bernard และ Nabis ขยายการเคลื่อนไหวนี้ไปสู่ความเรียบ รูปร่าง และพื้นผิวตกแต่ง. บอนนาร์ดและวิลลาร์ดสร้างนักแสดงเสื้อผ้า วอลล์เปเปอร์ และเฟอร์นิเจอร์ในภาพวาด. ความทันสมัยนี้ยังคงประกอบด้วยทางแยก: ภาพพิมพ์ญี่ปุ่น หน้าต่างกระจกสี ศิลปะยอดนิยม โมเสก และประสบการณ์ส่วนตัวตอบสนองต่อสิ่งเหล่านั้นโดยไม่มีต้นกําเนิดเดียว.
ในที่สุดลัทธิญี่ปุ่นก็เล่าถึงการเผชิญหน้าที่ไม่เท่าเทียมกัน. ศิลปินชาวยุโรปมักสับสนระหว่างวัตถุของจีนและญี่ปุ่น เปลี่ยนชุดกิโมโนให้เป็นเครื่องแต่งกายที่หรูหรา หรือฉายความปรารถนาของตนเองไปยังญี่ปุ่น. การอ่านผลงานเหล่านี้ในปัจจุบันจึงเกี่ยวข้องกับการรับรู้ถึงสิ่งประดิษฐ์ที่เป็นทางการในขณะเดียวกันก็สังเกตความเรียบง่ายและจินตนาการที่มาพร้อมกับมัน.
จากสะพานของฮิโรชิเกะไปจนถึงระเบียงของมาเน็ต จากเรือของแคสแซตต์ไปจนถึงสวนของโมเนต์ การเปลี่ยนแปลงขั้นเด็ดขาดอยู่ที่ขอบของกรอบ. สิ่งที่ถูกตัด ปล่อยให้ว่างเปล่า หรือผลักกลับไปด้านหนึ่งจะเคลื่อนไหวได้เท่ากับจุดศูนย์กลาง. ภาพวาดตะวันตกไม่ได้มองไปข้างหน้าอีกต่อไป แต่เรียนรู้ที่จะมองไปด้านข้าง.
ปุ่มอ่านสี่ปุ่ม
มองโดยไม่ต้องมองหาเจดีย์ทุกมุม
ลัทธิญี่ปุ่นได้รับการยอมรับจากการตัดสินใจด้วยภาพมากกว่าอุปกรณ์เสริม. การจัดกรอบ ความว่างเปล่า โครงร่าง และรูปแบบทําให้สามารถแยกแยะอิทธิพลของโครงสร้างจากชุดราตรีที่เรียบง่ายได้.
สังเกตสิ่งที่ถูกตัด
ลําตัว สะพาน หรือกิ่งก้านที่ถูกขัดจังหวะด้วยขอบทําให้ฉากมีความฉับไวแบบใหม่.
วัดการหายใจ
พื้นที่ที่ถูกครอบครองเพียงเล็กน้อยนั้นไม่ใช่พื้นที่ควบคุมดูแล แต่จะปรับสมดุลของมวลและให้อากาศแก่รูปแบบ.
ตามสายไป
ภาพเงาที่คมชัดสามารถรองรับองค์ประกอบภาพได้โดยไม่ต้องขึ้นอยู่กับการสร้างแบบจําลองแบบก้าวหน้าหรือมุมมองเชิงลึก.
อ่านพื้นผิว
ผ้า ดอกไม้ น้ํา และฉากกั้นจัดการซ้อมที่รวมภาพวาดเข้าด้วยกันและค่อยๆ ปลุกผนัง.
แผนที่ของการจ้องมองที่ไม่เหมาะสม
ต่อหลังจากสะพานสุดท้าย
พิพิธภัณฑ์ ศิลปิน คอลเลกชัน และแหล่งข้อมูลช่วยให้เราสามารถติดตามบทสนทนาระหว่างศิลปะญี่ปุ่นและภาพวาดตะวันตกได้. ลิงก์หลีกเลี่ยงทางลัดที่แปลกใหม่ การจ้องมองสามารถเดินทางต่อไปได้โดยแสง.
ในการสืบพันธุ์อัลฟ่า
01คล็อด โมเนต์ปรมาจารย์แห่งลัทธิญี่ปุ่น02วินเซนต์ แวน โก๊ะปรมาจารย์แห่งลัทธิญี่ปุ่น03เจมส์ แอบบอตต์ แมคนีล วิสต์เลอร์ปรมาจารย์แห่งลัทธิญี่ปุ่น04เอดูอาร์ มาเนต์ปรมาจารย์แห่งลัทธิญี่ปุ่น05กุสตาฟ คลิมท์ปรมาจารย์แห่งลัทธิญี่ปุ่น06เบิร์ธ โมริโซต์ปรมาจารย์แห่งลัทธิญี่ปุ่น07พอล เซรูซิเยร์ปรมาจารย์แห่งลัทธิญี่ปุ่น08พอล โกแกงปรมาจารย์แห่งลัทธิญี่ปุ่น09เอดูอาร์ วูยลาร์ดปรมาจารย์แห่งลัทธิญี่ปุ่น10อัลเฟรด สตีเวนส์ปรมาจารย์แห่งลัทธิญี่ปุ่น11ลัทธิญี่ปุ่นคอลเลกชันและคําแนะนํา12การสืบพันธุ์ของญี่ปุ่นคอลเลกชันและคําแนะนํา13ภาพวาดที่มีชื่อเสียงคอลเลกชันและคําแนะนํา14ภาพวาดชั้นนําที่มีชื่อเสียงทั้งหมดคอลเลกชันและคําแนะนํา15การสืบพันธุ์ของโฮคุไซคอลเลกชันและคําแนะนํา16การสืบพันธุ์ของคลอดด์ โมเนต์คอลเลกชันและคําแนะนํา17การทําซ้ํา Vincent van Goghคอลเลกชันและคําแนะนํา18การทําสําเนาภาพวาดทั้งหมดคอลเลกชันและคําแนะนําพิพิธภัณฑ์และเอกสารอ้างอิง
01วิกิพีเดีย - ลัทธิญี่ปุ่นพิพิธภัณฑ์และการอ้างอิง02วิกิดาต้า - ลัทธิญี่ปุ่นพิพิธภัณฑ์และการอ้างอิง03วิกิมีเดียคอมมอนส์ - ลัทธิญี่ปุ่นพิพิธภัณฑ์และการอ้างอิง04Musée d'Orsay - คอลเลกชันพิพิธภัณฑ์และการอ้างอิง05The Met - ลัทธิญี่ปุ่นพิพิธภัณฑ์และการอ้างอิง06Britannica - ลัทธิญี่ปุ่นพิพิธภัณฑ์และการอ้างอิงคําถามที่พบบ่อย
ลัทธิญี่ปุ่นโดยไม่สับสนกับสื่อ
เกณฑ์มาตรฐานที่สําคัญสําหรับการทําความเข้าใจอิทธิพลของญี่ปุ่นและการรู้ว่าเหตุใด Top นี้จึงนําเสนอเฉพาะภาพวาดเท่านั้น.
ลัทธิญี่ปุ่นคืออะไร?
เป็นอิทธิพลของศิลปะญี่ปุ่นที่มีต่อศิลปินตะวันตกในช่วงศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านภาพพิมพ์ วัตถุ หน้าจอ สิ่งทอ และหนังสือภาพประกอบ.
ภาพพิมพ์ญี่ปุ่นเปลี่ยนภาพวาดอย่างไร?
สามารถปรับเปลี่ยนกรอบ ทําให้พื้นที่เรียบ เสริมโครงร่าง หรือให้บทบาทเชิงรุกแก่พื้นที่ว่างได้. อิทธิพลจะลึกซึ้งเมื่อเปลี่ยนโครงสร้างทั้งหมดของภาพ แม้ว่าจะไม่มีชุดกิโมโน พัดลม หรือสะพานก็ตาม.
เหตุใดโฮคุไซและฮิโรชิเกะจึงถูกอ้างถึงโดยไม่ถูกจําแนกประเภท?
ภาพพิมพ์ของพวกเขามีผลกระทบอย่างมากต่อจิตรกรชาวยุโรปทั้งในด้านลายเส้น กรอบ และพื้นที่ราบ. พวกเขาอธิบายอิทธิพล ในขณะที่การจําแนกประเภทยังคงสงวนไว้สําหรับสื่อรูปภาพ.
แวนโก๊ะเชื่อมโยงกับลัทธิญี่ปุ่นหรือไม่?
ใช่ แรงมาก. เขารวบรวมภาพพิมพ์ของญี่ปุ่น คัดลอกฮิโรชิเกะและไอเซ็น และใช้สีที่โดดเด่น รูปทรงที่สะอาดตา และองค์ประกอบที่เรียบง่ายในผลงานสําคัญๆ หลายชิ้น.
ทําไมโมเนต์ถึงถูกอ้างถึงบ่อยครั้ง?
โมเนต์วาดภาพ La Japonaise รวบรวมภาพพิมพ์ และสร้างสวนใน Giverny โดยมีสะพานญี่ปุ่นและสระน้ําดอกลิลลี่. ลัทธิญี่ปุ่นกลายเป็นบรรยากาศพอๆ กับโครงสร้างทางสายตาสําหรับเขา.
จิตรกรคนไหนเป็นตัวแทนของลัทธิญี่ปุ่น?
Monet, Van Gogh, Whistler, Manet, Tissot, Morisot, Gauguin, Cassatt, Bonnard และ Vuillard แสดงแง่มุมที่แตกต่างกันมาก ตั้งแต่คําพูดโดยตรงไปจนถึงการวางกรอบที่เปลี่ยนแปลง.
ซึ่งภาพวาดญี่ปุ่นที่จะเลือกสําหรับการตกแต่ง?
เพื่อการปรากฏตัวที่สงบ วิสต์เลอร์หรือมอริซอต; เพื่อสีสันที่มากขึ้น โมเนต์หรือแวนโก๊ะ; สําหรับพื้นผิวการตกแต่งที่หนาแน่นยิ่งขึ้น Bonnard, Vuillard หรือ Gauguin มีลักษณะพิเศษมากมาย.
ทําไมลัทธิญี่ปุ่นถึงยังพอใจอยู่?
เพราะมันผสมผสานความเรียบง่าย ความสง่างาม การเคลื่อนไหว และความประหลาดใจทางภาพ. มันสอนให้ดวงตาหายใจแตกต่างออกไป ด้วยการใส่กรอบที่กล้าหาญและความสง่างามที่ไม่จําเป็นต้องเปล่งเสียง.
ความคิดเห็น 0 รายการ